Zoals je kan lezen in de titel ga ik een beetje vertellen over de verschillende soorten honger die een cavia kan ervaren. Ik moet zeggen dat ik nog nooit zo veel verschillende types honger ben één cavia specifiek heb gezien, meestal hebben ze een soort honger gevonden die bij hun levensstijl past en dan houden ze zich daaraan. Maar goed, genoeg het onderwerp geïntroduceerd, laat mij wat vertellen over (bijna) alle soorten honger van cavia's
Etenstijd-honger
Dit is de bekendste honger, komt tevens ook voor bij mensen. Als cavia's vaak op één bepaald tijdstip gevoerd worden, dan gaan ze vanzelf zeuren rond dat tijdstip voor eten. Teddy kan dit heel goed langdurig doen, terwijl Nico laat weten dat hij eten verwacht om vervolgens genoegen te nemen met mijn opmerking "jaja, ik ga zo eten pakken"
"Jij eet dus ik wil ook eten" - honger
Minder bekende vorm van honger, maar heel kenmerkend voor cavia-eigenaren als die bijvoorbeeld een appel schillen. Ik moet zeggen dat ik dan geen piepende cavia's heb, maar wel een zekere Nico die al knorrend door het hok heen gaat scharrelen, opzoek naar stukjes appelschil of het klokhuis.
Opruim-honger
Deze vorm van honger is eigenlijk heel logisch, maar moet niet verward worden met de "Je zit aan iets dat eten kan bevatten"-honger. Meestal als ik aan het opruimen ben, dan ben ik aan het scharrelen, verdwaalde plasticjes aan het opruimen, papier verscheuren/kreukelen en dan is er altijd wel een cavia die in de war is omdat het lijkt op gekraak, of de koelkast of iets dergelijks. Deze honger kan ik niet echt toewijzen op een cavia, ze kunnen er allebei last van hebben.
"Je zit aan iets dat eten kan bevatten"-honger
Op de een of andere manier trainen cavia's zichzelf om honger te krijgen op het moment je terug komt van de boodschappen met plastic zakjes vol met caviavoer (zeg nou zelf, het fijne aan cavia's is dat je altijd groente moet halen bij je pizza, waardoor je boodschappen gezond lijken). Ik had ooit twee jonge, onschuldige cavia's die dus niet echt reageerde op zakjes waar eten in zat, maar het duurde niet lang voor het tij keerde. Ze zijn nu speciaal enthousiast als ik de boodschappen (en dus hun voer) opruim en natuurlijk kan ik dat gewiep niet weerstaan....
"Ik wil aandacht maar niet als het geen voer betekend" -honger
"Baaaaaaaaas, aaaaaaaandacht!" dat is iets wat Teddy dus best wel vaak tegen mij zegt. Dan ben ik zo lief om haar alle aandacht te geven die ze maar kan ontvangen. Het baad niet, want Teddy wil alleen maar aandacht in combinatie met eten. Als je dan geen eten hebt, loopt ze weg. Pfft, cavia's wat heb je eraan?
"Ik wil eten maar eigenlijk alleen maar aandacht" - honger
Oké, dit is echt het tegenovergestelde van wat ik net beschreef, maar Nico heeft dit wel eens. Dan zit hij te wiepen, en eten is dan altijd welkom, maar soms wil hij gewoon een aai over zijn schattige bol, niet over zijn billen, dan rent hij weg. Flippie (mijn eerste cavia) had dat ook vaak en ik denk dat Teddy het stiekem ook wel eens heeft, maar vele malen minder dan Nico.
"Je was bij de koelkast" - honger
Ugh, deze is echt vervelend. Je kan je cavia's net een stuk paprika gegeven hebben, maar als je dan wat yoghurt pakt voor je ontbijt, dan willen ze meteen meer eten "omdat ik aan de koelkast zat", grrr. Dit is overigens de honger die ik het meeste negeer. Ze mogen best getriggerd zijn op de koelkast, maar niet als ze net eten hebben gehad (of het echt op een onlogische tijd is)
"Welkom thuis" - honger
Als ik thuis kom vanuit college of eigenlijk welke activiteit dan ook (soms zelfs van de wc!) dan staat er vaak wel een zekere US Teddy naar mij te wiepen om eten... of aandacht. Ik begroet ze altijd even, soms geef ik ze een erwtenvlok, maar eigenlijk krijgen ze nooit echt groente (behalve als ik weet dat ik per ongeluk het ontbijt heb overgeslagen of ze echt te schattig/hongerig kijken)
"Schone kooi" - honger
Als ik de kooi verschoont heb op vrijdagen (wanneer ik vaak naar mijn ouders ga), dan krijgen ze vaak meteen genoeg te eten voor de tijdsperiode dat ik weg ben (meestal 1 a 2 nachten). Maar ik geef ze dus ook eten als ik op dinsdag (of maandag of woensdag, ligt aan mijn week) in de avond de kooi verschoon. Inmiddels verwachten ze gewoon wat groente. Teddy maakt zich drukker om het eten dan Nico, maar dat kan best komen omdat er schoon hooi in de kooi ligt, en dat is Nico's enige zwakte.
"Er is iets" - honger
Dit is een moeilijke variant van honger. Ze willen niet echt aandacht, eten is ook wel oké, maar het niet helemaal, er is niks te vinden aan de cavia's, maar er is gewoon iets. Dit vind ik zelf heel vervelend, omdat als cavia's niet eten, er iets mis is. Tot nu toe heb ik maar één keer gehad dat er daadwerkelijk wat mis was, dat was met de haakjes aan de kiezen van Macy. Teddy heeft af en toe een off-day, waardoor ze niet echt wil eten. Ze hersteld er vaak wel van met wat knuffels en rust. Nico heeft dit tot nu toe niet gehad, maar hij reageert wel eens wat mild op hooi, waardoor ik weet dat hij gewoon even wat liefde nodig heeft (of rust of een knipbeurt, maar daar kom ik vanzelf altijd wel achter). Maar mocht het op lange termijn niet oké zijn, ga dan naar de Dierenarts!
Goed, nu weet je een beetje wat voor honger er allemaal bestaan. Natuurlijk hebben mijn cavia's niet echt honger, ze eten vaak niet eens alle groente op, maar zeuren om meer kan altijd!
Wil je ook een cavia? Adopteer er een!
Posts tonen met het label cavias. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cavias. Alle posts tonen
woensdag 30 mei 2018
vrijdag 1 december 2017
Blogmass - 31 dagen bloggen: Het idee
Dus, al eeuwen niet meer geblogd, of naja, uberhaupt actief bezig geweest op het internet. Het was een tijdje terug moeilijk om mezelf te motiveren, mede omdat de schema-functie op Blogspot stuk was (of is, heb het nog niet getest) en daarnaast is er suikerziekte bij Nico geconstateerd (wat mij nogal wat tijd heeft gekost om uit te zoeken wat dat nou betekend, hier later meer over), ik was bezig met mijn thesis en dan nog de gewone inspiratieloosheid. Maar goed.
Ik ga dus in heel december elke dag een blog posten, sommige lang, sommige kort, sommige over cavia's, sommige niet, gewoon net waar ik zin in heb. Het idee is ontstaan nadat ik, sinds ooit, inlogde op Blogspot en zag dat ik eigenlijk nog best wel veel concepten heb staan, dus allemaal half afgeschreven blogjes die eigenlijk wel een keer af moeten. En waarom dat dan niet doen in een maand met veel verhalen?
Maar goed, nu we het idee snappen, kan ik alleen maar zeggen dat ik pannenkoeken ga bakken, foto's van de cavia's op mijn pc ga zetten en de blog voor morgen ga schrijven!
Heb een fijne avond, allen!
Ik ga dus in heel december elke dag een blog posten, sommige lang, sommige kort, sommige over cavia's, sommige niet, gewoon net waar ik zin in heb. Het idee is ontstaan nadat ik, sinds ooit, inlogde op Blogspot en zag dat ik eigenlijk nog best wel veel concepten heb staan, dus allemaal half afgeschreven blogjes die eigenlijk wel een keer af moeten. En waarom dat dan niet doen in een maand met veel verhalen?
Maar goed, nu we het idee snappen, kan ik alleen maar zeggen dat ik pannenkoeken ga bakken, foto's van de cavia's op mijn pc ga zetten en de blog voor morgen ga schrijven!
Heb een fijne avond, allen!
woensdag 8 februari 2017
Wist je dat...
... ik het best druk heb met mijn studie nu?
... ik daarom weinig tijd heb voor een blog?
... ik ook best wel een hele tijd niks gepost had?
... er ook nog steeds zaken zijn die ik niet besproken heb, maar wel belangrijk zijn?
... ik dat wanhopig probeer goed te maken met 2 blogs per week?
... mijn plan nu in de soep loopt omdat ik druk ben met mijn studie?
... ik gisteren mijn lens zo vaag in mijn oog gestopt had dat het achter mijn bovenste ooglid bleef hangen?
... ik die desbetreffende lens van hierboven er bijna niet uit kreeg?
... dit toch wel reden was voor paniek die niet is uitgebroken?
... mijn oog toen gewoon heel lang rood was?
... een vriend van mij een foutje heeft gemaakt en ik daardoor een geweldige artiest heb ontdekt?
... ik volgende week maandag meer ga vertellen over die artiest? (voor zover het lukt, anders, blog met alleen een muziekje en mijn verwoording van hoe deze muziek moet worden ervaren)
... ik ook over cavia's kan praten?
... Nico erg lang haar heeft?
... ik Nico binnenkort moet knippen?
... dat een leuk idee is voor een blog?
... Teddy een soort van naar mij toekomt als ik haar roep?
... Teddy ook heel goed is in niet luisteren?
... Nico erg makkelijk te vangen is omdat hij gewoon stil blijft zitten?
... Nico vaak wegspringt (of zich omdraaid) en dan gaat nadenken?
... Nico nog veel dingetjes spannend en eng vindt?
... de caafjes op dit moment geen appel eten?
... de caafjes de appel gebruiken als kussen?
... ik me niet kan voorstellen dat dat lekker ligt?
... ik er geen foto van kon maken omdat Teddy honger had?
... Teddy daarom opstond om naar mij toe te rennen om te klagen over het gebrek aan eten?
... ik niet snap waarom de cavia's de appel niet eetbaar vinden?
... de cavia's stiekem best kieskeurig zijn over hun eten?
... de caafjes geen andijvie van de Hoogvliet willen?
... ik denk dat dat komt doordat de andijvie van de Hoogvliet wat krulleriger is en dus wat bitterder?
... ik speciaal voor de andijvie naar de Lidl of de Albert Heijn ga?
... ik mijn cavia's soms te veel verwen?
... er momenteel geen spectaculaire dingen gebeuren in de caviakooi?
... Teddy en Nico nu allebei aan het dutten zijn met hun hoofdjes tegen elkaar?
... dit enorm schattig is?
... Teddy en Nico lang aan elkaar moesten wennen wat het slapen betreft?
... dit vooral komt doordat Nico zo belachelijk lang is dat hij de hele breedte van de kooi kan innemen?
... Teddy het hier niet mee eens is?
... het slaapissue vaak tot gemopper leidde in de kooi?
... ik me best wel een tijdje zorgen heb gemaakt over dat gemopper?
... alles gelukkig is goedgekomen?
... ik weinig normale foto's van Teddy heb?
... Teddy erg graag wilt ontsnappen als ze bij me zit?
... ik dat niet altijd oké vind?
... Teddy ook wel normaal kan doen?
... normaal doen voor Teddy alleen maar kan als ze volgegeten zit?
... dat ik binnenkort ook even een blogje ga schrijven over Pepper en Mix?
... tussen de vorige keer dat ik wat over ze gezegd heb en nu ze zeker allebei een keer in mijn oor of vinger gebeten hebben?
... Mix ook graag onder de kraan stapt?
... Mix dat alleen doet als de kraan niet zo hard staat?
... ik nu maar weer eens verder ga met leren?
... ik daarom weinig tijd heb voor een blog?
... ik ook best wel een hele tijd niks gepost had?
... er ook nog steeds zaken zijn die ik niet besproken heb, maar wel belangrijk zijn?
... ik dat wanhopig probeer goed te maken met 2 blogs per week?
... mijn plan nu in de soep loopt omdat ik druk ben met mijn studie?
... ik gisteren mijn lens zo vaag in mijn oog gestopt had dat het achter mijn bovenste ooglid bleef hangen?
... ik die desbetreffende lens van hierboven er bijna niet uit kreeg?
... dit toch wel reden was voor paniek die niet is uitgebroken?
... mijn oog toen gewoon heel lang rood was?
... een vriend van mij een foutje heeft gemaakt en ik daardoor een geweldige artiest heb ontdekt?
... ik volgende week maandag meer ga vertellen over die artiest? (voor zover het lukt, anders, blog met alleen een muziekje en mijn verwoording van hoe deze muziek moet worden ervaren)
... ik ook over cavia's kan praten?
... Nico erg lang haar heeft?
... ik Nico binnenkort moet knippen?
... dat een leuk idee is voor een blog?
... Teddy een soort van naar mij toekomt als ik haar roep?
... Teddy ook heel goed is in niet luisteren?
... Nico erg makkelijk te vangen is omdat hij gewoon stil blijft zitten?
... Nico vaak wegspringt (of zich omdraaid) en dan gaat nadenken?
... Nico nog veel dingetjes spannend en eng vindt?
... de caafjes op dit moment geen appel eten?
... de caafjes de appel gebruiken als kussen?
... ik me niet kan voorstellen dat dat lekker ligt?
... ik er geen foto van kon maken omdat Teddy honger had?
... Teddy daarom opstond om naar mij toe te rennen om te klagen over het gebrek aan eten?
... ik niet snap waarom de cavia's de appel niet eetbaar vinden?
... de cavia's stiekem best kieskeurig zijn over hun eten?
... de caafjes geen andijvie van de Hoogvliet willen?
... ik denk dat dat komt doordat de andijvie van de Hoogvliet wat krulleriger is en dus wat bitterder?
... ik speciaal voor de andijvie naar de Lidl of de Albert Heijn ga?
... ik mijn cavia's soms te veel verwen?
... er momenteel geen spectaculaire dingen gebeuren in de caviakooi?
... Teddy en Nico nu allebei aan het dutten zijn met hun hoofdjes tegen elkaar?
... dit enorm schattig is?
... Teddy en Nico lang aan elkaar moesten wennen wat het slapen betreft?
... dit vooral komt doordat Nico zo belachelijk lang is dat hij de hele breedte van de kooi kan innemen?
... Teddy het hier niet mee eens is?
... het slaapissue vaak tot gemopper leidde in de kooi?
... ik me best wel een tijdje zorgen heb gemaakt over dat gemopper?
... alles gelukkig is goedgekomen?
... ik weinig normale foto's van Teddy heb?
... Teddy erg graag wilt ontsnappen als ze bij me zit?
... ik dat niet altijd oké vind?
... Teddy ook wel normaal kan doen?
... normaal doen voor Teddy alleen maar kan als ze volgegeten zit?
... dat ik binnenkort ook even een blogje ga schrijven over Pepper en Mix?
... tussen de vorige keer dat ik wat over ze gezegd heb en nu ze zeker allebei een keer in mijn oor of vinger gebeten hebben?
... Mix ook graag onder de kraan stapt?
... Mix dat alleen doet als de kraan niet zo hard staat?
... ik nu maar weer eens verder ga met leren?
dinsdag 24 januari 2017
Schoonmaakroutine (1/3)
Oké, ik zit de laatste tijd best wel veel op YouTube filmpjes te kijken en af en toe komt er een filmpje langs waarbij random mensen (meestal wel prima Engels sprekend) hun schoonmaakroutine laten zien. Je hoeft nu niet weg te klikken, ik ben het niet van plan, maar toch vind ik het best frappant. Er is me namelijk één ding opgevallen: al die kamers/huizen zijn echt al super schoon! Waarom zou je een schoon huis schoon maken? Die mensen gaan er letterlijk met een wit doekje overheen en het blijft wit, dus er ligt niet eens stof...
Dat was even mijn persoonlijke frustratie, maar goed. Ik heb toch wel even de behoefte om mijn schoonmaakroutine de wereld in te gooien, want als ik me er ook daadwerkelijk aan hou, dan is mijn kamer echt nog schoner dan een operatiekamer. Over het algemeen bestaat mijn routine uit 20 minuten tot een uur uitstellen van het schoonmaken en leuke muziek opzoeken. Dit is iets wat standaard is, verder varieert het per dag wat ik doe, en wat ik doe heeft ook niet echt een vaste dag.
Meestal maak ik 1x per week de keuken schoon, 2x per week de wc, 1x per week de douche (ik geloof een klein beetje in dat de douche zichzelf schoon spoelt), 2x per week stofzuigen, 1x per week dweilen, 2x per week de caviakooi en sinds begin 2017 elke dag 20 minuten opruimen.
Teddy en Nico hebben niet echt een schoonmaakding, ze wassen zichzelf een beetje. Ik moet Nico wat helpen met het verzorgen van zijn vacht (hij heeft zooooo lang haar!) en natuurlijk nagels knippen (ook voor Teddy). Verder maken ze ongeveer alles steady vies en als ze even los mogen rennen (wat best vaak is) ligt de viesmaakfrequentie wat hoger.
Om eerlijk te zijn vind ik het huishouden doen een beetje saai, het bestaat vooral uit dingen doen die je na een korte periode weer opnieuw moet doen. Het is werk dat altijd weer terug komt en daardoor dus gewoon stom is. Daarnaast ben ik geweldig goed in het creëren van rommel en chaos, wat het "even snel schoonmaken" ook niet goed helpt. En daarom ruim ik dus elke dag een beetje op. Ik moet zeggen, dat helpt best goed. De rommel die je dan maakt op een dag verdwijnen dan best snel weer en vaak hou ik genoeg tijd over om ook andere dingen op te ruimen of terug te zetten. Het is efficiënt dus.
Er zijn ook wel voordelen aan schoonmaken: alles gaat lekker ruiken en voor een korte periode voel ik me een soort van voldaan. Ik bedoel, ik heb iets dat vies was weer schoon gemaakt. En wat een extra bonus is, is het schoonmaken van de caviakooi. Die twee kleine harige beestjes zijn altijd heel vrolijk als ze weer in een schone kooi zitten en daar doe ik alles voor.
maandag 16 januari 2017
Goede voornemens
Zoals elk jaar neem ook ik weer goede voornemens tot mij. Ik heb inmiddels wel geleerd dat het niet veel zin heeft om van die onrealistische voornemens te nemen zoals "afvallen", "meer sporten" en "gezonder eten", want dat lukt mij toch maar ongeveer tot 15 januari of totdat ik geen zin heb om te koken en maar een pizza in de oven stop. En sporten hou ik alleen maar vol totdat mijn rooster vol komt te zitten met studie- en sociale dingen. In plaats daarvan ben ik dus serieus van plan om wat serieuze dingen voor te nemen, zoals "Clickertrainen van mijn cavia's", "Een fatsoenlijk haarplan voor Nico opstellen" en "Realistisch trainingsdoel voor Frank bedenken". Dit zijn dingen die ik ook daadwerkelijk heel leuk vind en eigenlijk al in 2016 aan ben begonnen.
Zo wil ik dus clickertraining met de caafjes gaan doen. Ik was al begonnen met clickertraining met Frank, die is er echt dol op, ook heb ik het uitgeprobeerd met Mr. Lee, maar die vond het actieve deel niet zo interessant en het clickje was het engste wat er bestond buiten de kooi. Ik heb ook een cavia-boek waarin het een en het ander staat over het trainen van cavia's. Ik zie er wel nut in, zeker omdat Teddy gewoon bijt als het haar niet aan staat. Wat Nico betreft, dat wordt nog wel een dingetje, aangezien hij nogal goed is in gewoon als een knuffel ergens te gaan zitten en wachten tot het voorbij is. Ik heb trouwens wel echt een mooie clicker voor de caafjes gekocht, eentje met een ingebouwde targetstick, waardoor ik dus maar maximaal een hand kwijt ben aan het vasthouden van de clicker én targetstick (zie plaatje beneden).Voor Frank heb ik een andere clicker, gewoon een simpele kleine, zoals die in het bovenste plaatje. Ik heb af en toe wel ruzie met het hanteren van de clicker in combinatie met een zweep die ik gebruik als targetstick, maar het is niet ideaal. Een ingebouwde targetstick is ook niet echt iets, omdat Frank soms zo enthousiast wordt, dat hij makkelijk door een targetstick heen kan tikken met zijn been, hoofd, complete lichaam. Don't worry, ik let op mijn eigen veiligheid :)
Ik verzorg Frank nu al 5 jaartjes (ja, 5!) en in het begin was ik nog wel gemotiveerd om iets actiefs te doen, maar nu is het toch wel een beetje weggezakt. Het kost best wel wat energie om veel met Frank te gaan wandelen, omdat het bos zo blubberig is sinds de zeer natte winters. Met werken aan de dubbele longe lopen we de bak te veel kapot, wat de verzorger van Gandalf niet fijn vindt. Clickertraining is dan nog wel leuk om te doen, maar niet om elke keer te doen als ik er ben, variatie is de sleutel tot een leuk bezoekje aan Frank. Nou ben ik vorig jaar wel begonnen met Straightness Trainig, oftewel werken aan de hand, maar ik ben er compleet niet ervaren in en Frank kent dingen wel een beetje. Ik wil dat gewoon goed doen, maar lessen zijn duur of, als ik les neem van de verzorgster van Gandalf, dan kost het me veel tijd. Mennen is ook wel iets wat ik graag doe met Frank, we vinden het allebei prachtig om door de bossen heen te crossen, alleen is het echt veel geregel om uiteindelijk te kunnen mennen (moet het tuig bij het paard zien te krijgen, een groom - 2e persoon die vooral kijkt bij oversteken - regelen en tot slot, een sleutel om de menwagen van het slot te halen)
Maar goed, er moet dus daadwerkelijk iets zijn wat mij genoeg motiveert om toch iets serieus te doen met Frank en gewoon serieus aan iets te kunnen werken. Ik denk toch dat ik door ga met werken aan de hand, omdat er online ook gewoon veel van te vinden is en opzich het simpelst is om te doen, met natuurlijk clickertraining en wandelingetjes als afwisseling.
Maar goed, ik denk echt dat 2017 een prima jaar gaat worden, zeker omdat ik nu iets meer tijd heb voor leukere dingen dan studeren. En mijn bestuursjaar is helaas ook afgelopen. Meer blogs dus!
Tot snel
P.S. de plaatjes van de clickers komen van zooplus.de
zaterdag 14 januari 2017
Even voostellen: Napoleon B. von Chocotoff
Maar na elk verlies van een cavia komt altijd weer wat moois: naar Stichting Cavia om een nieuwe cavia uit te zoeken! Jeej!
Uiteindelijk een dag met mijn moeder afgesproken. Na heel wat gepuzzel een locatie om te ontmoeten afgesproken. Ik kwam namelijk vanaf mijn woonstudieslaapkeuken en mijn moeder kwam vanaf haar eigen huisje. We hadden afgesproken in Wezep, daar lekker geluncht en vervolgens met één auto doorgereden naar Stichting Cavia. Daar heb ik heel wat mannetjes bekeken en eindigde met drie mannetjes die ik wel leuk vond. Ééntje zat in een grote groepsverblijf, maar vond ik toch een beetje saai, dus die werd het niet. De volgende twee waren allebei langharigen en jong en een man. Perfect. Een van de twee was zilverkleurig, de ander heeft drie kleuren vacht. Na ze allebei even geknuffeld te hebben, heb ik toch besloten om de driekleurige cavia mee te nemen, die daar ging onder de naam Chocotoff.
Chocotoff is niet echt een naam voor hem, vond ik. Dus ik ben best wel lang opzoek geweest naar een andere naam voor hem. Meneer had een lange pluk, een beetje als de hoed van Napoleon, dus al snel vond ik wel dat dat een naam moest zijn voor Chocotoff, maar ergens was Kwibus, Haarball, Pruik, Pantoffel, Toepee en Beer ook nog serieuze opties. In de tussentijd noemde ik hem gewoon Nico of Knul. De zoektocht duurde echt lang, en zelfs aan het gedrag kon ik weinig afleiden.
Maar Teddy daarentegen, echt een geweldig beest. Ze snapte helemaal niks van Nico. Zo. Veel. Haar. Ze wist nog niet of dit een van mijn knuffels was of dat het daadwerkelijk een andere cavia was. Ik moest Teddy echt naast Nico zetten om haar een beetje tot actie over te krijgen, want ja, wat moet je nou met zo'n rare cavia? Waar is de voorkant? Is dit oor-achtige ding wel een oor? Waarom besnuffeld het mij niet? Teddy snapte er echt helemaal niks van. Wat Teddy wel heel mooi deed, was een prachtige snuffelactie op Nico op het moment dat ze een haarpluk te pakken wist te krijgen. Ze snuffelde die hele pluk af. Gelukkig kwam Nico ook wel een beetje in actie door Teddy's gesnuffel en zond hij af en toe een laag gebrom uit om te laten weten dat hij een mannetjes is en dat Teddy sexy is.
Ze hebben niet echt dingen uitgevochten, Teddy had te veel moeite met de hoeveelheid haar en Nico vond daadwerkelijk alles eng.
Inmiddels gaat het wel steady tussen die twee, al is er nog wel een beetje competitie over wie nou ook al weer de dominante is. Ook is er gelukkig een naam tot mij gekomen: Napoleon B. von Chocotoff.
Napoleon vanwege de kuif
B. staat voor Beer omdat het een mannetje is en dus een beer
Chocotoff was zijn originele naam en hij is ook wel een enorm doetje
Maar waarschijnlijk is het wel opgevallen dat ik Napoleon B. von Chocotoff eigenlijk stiekem anders noem: Nico. Het is toch wel de naam die ik hem consequent heb gegeven in de tijd dat ik zocht naar een "normale" naam voor hem, dus nu heet hij Napoleon B. von Chocotoff, also known as Nico.
Nico had in het begin wel een probleempje: het haar dat voor zijn ogen hing. Hier had ik eerst de oplossing voor om een elastiekje of haarklipje in zijn haar te doen, maar uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om maar zijn pony bij te knippen, zodat hij dingen kan zien. Opeens kwam Nico tevoorschijn en begon het wennen aan de omgeving weer een soort van opnieuw. Ik heb met zijn eerste knipbeurt ook maar meteen wat van de achterkant en zijkanten afgeknipt, het sleepte over de grond en maakte zijn heel vacht vies (en als hij of Teddy dan op de grond geplast had, dan was het net alsof je een natte doek oppakte, yuk). Ook heb ik al gemerkt dat het minder klit als ik het wat korter houdt, fijn voor ons allebei.
Overigens kijkt hij tijdens het knuffelen nog steeds wel bang, maar ik heb ontdekt dat hij het wel prima vindt, omdat hij soms wat beweegt en stiekem ook gaat liggen.
Ik hoop zelf nog vele jaren van deze kleine knappert te mogen genieten.
zaterdag 17 september 2016
Teddy heeft verborgen talenten!
Oké, dat Teddy speciaal is, dat weet ik inmiddels wel, maar deze week heeft ze toch nog wel echt een prestatie geleverd. Ik was gewoon, relaxed de kooi aan het schoonmaken. Als ik iets doe waarbij de beesten naar buiten kunnen, dan laat ik ze ook gewoon lekker naar buiten. Naja, niet echt buiten, gewoon buiten de kooi. Ik moet zeggen, Mr. Lee begint dat soort uitstapjes ook steeds meer te waarderen en Teddy neemt er nog steeds het meeste van.
Nou was Teddy laatst even haar grenzen aan het verkennen, zeker na een zomervakantie binnen te hebben gezeten, moet je even kijken wat je wel en niet kan. Het begon eerst met rondjes rennen. Nou, geloof me, dat kan ze nog. Vervolgens was het kijken of ze nog over het hekje heen kon springen. Nee, dat ging niet. Ze kreeg zichzelf er niet overheen gewipt. Enkele keren landde ze gewoon netjes op haar pootjes, maar ze is ook een keer achterover gevallen en een keer op haar billen, waardoor ze een soort van zijwaartse val maakte. Ze is ook haar springkunsten aan het oefenen door in en uit een nieuw maandje te springen. Dat gaat relatief soepel, ze vergeet alleen dat ze nu een echt buikje heeft en geen sportbuikje meer.
De laatste keer dat ik haar los liet lopen was ze haar creativiteit aan het uitproberen: ik had een theedoek half in het mandje gelegd. Mr. Lee ging er gewoon netjes voor zitten, beetje aan kauwen, beetje snuffelen, maar verder niet echt heel enthousiast ermee om gaan. Teddy pakte het daarentegen heel anders aan. Ze sprong in het mandje en wikkelde eigenhandig de theedoek om haar heen. Het was extreem schattig en ze was er zelf ook heel blij mee. De bovenbuurman was een paar keer tegen de verwarmingsbuizen aan wezen tikken en Teddy kon zich dan heel mooi verstoppen in de theedoek. Mr. Lee ging bij de geluiden een beetje om zich heen kijken met de vraag: "Moest ik hierop reageren of is blijven zitten ook prima?" Toch wel grappig om het verschil tussen de cavia's te zien.
Maar goed: aanschouw, Teddy in een theedoek in het mandje, alles door Teddy zelf gedaan!
Tot de volgende blog!
Nou was Teddy laatst even haar grenzen aan het verkennen, zeker na een zomervakantie binnen te hebben gezeten, moet je even kijken wat je wel en niet kan. Het begon eerst met rondjes rennen. Nou, geloof me, dat kan ze nog. Vervolgens was het kijken of ze nog over het hekje heen kon springen. Nee, dat ging niet. Ze kreeg zichzelf er niet overheen gewipt. Enkele keren landde ze gewoon netjes op haar pootjes, maar ze is ook een keer achterover gevallen en een keer op haar billen, waardoor ze een soort van zijwaartse val maakte. Ze is ook haar springkunsten aan het oefenen door in en uit een nieuw maandje te springen. Dat gaat relatief soepel, ze vergeet alleen dat ze nu een echt buikje heeft en geen sportbuikje meer.
De laatste keer dat ik haar los liet lopen was ze haar creativiteit aan het uitproberen: ik had een theedoek half in het mandje gelegd. Mr. Lee ging er gewoon netjes voor zitten, beetje aan kauwen, beetje snuffelen, maar verder niet echt heel enthousiast ermee om gaan. Teddy pakte het daarentegen heel anders aan. Ze sprong in het mandje en wikkelde eigenhandig de theedoek om haar heen. Het was extreem schattig en ze was er zelf ook heel blij mee. De bovenbuurman was een paar keer tegen de verwarmingsbuizen aan wezen tikken en Teddy kon zich dan heel mooi verstoppen in de theedoek. Mr. Lee ging bij de geluiden een beetje om zich heen kijken met de vraag: "Moest ik hierop reageren of is blijven zitten ook prima?" Toch wel grappig om het verschil tussen de cavia's te zien.
Maar goed: aanschouw, Teddy in een theedoek in het mandje, alles door Teddy zelf gedaan!
Tot de volgende blog!
woensdag 3 augustus 2016
Eten is eng
Ja, raar beest.
Toen ik haar net had, wou ze niet van de snackkomkommertjes eten, want die waren klein en raar voor een komkommer, ondanks dat ze wel lekker roken. Ik moest het object (de komkommer in dit geval) vasthouden totdat ze besloot dat het veilig genoeg was om een grote hap te nemen. Paprika ging wel goed (blijkbaar wel vaker gegeten) en witlof en andijvie zijn nog steeds een feest- en vreetfestijn.
Nou voer ik mijn cavia's eigenlijk nooit wat raars en gewoon normaal eten, maar Teddy weet het altijd om te toveren in iets speciaals: zo had ik onlangs paardenbloembladeren geplukt, om de beesten een beetje te verwennen. Mr. Lee compleet door het dolle heen, super blij met paardenbloembladeren, maar Teddy was wat schuchter, ze moest eerst zien dat Lee het kon opeten, daarna was er gewoon onenigheid over van wie welk blaadje is.
Nu denk je, oh, valt wel mee. Maar gisteravond was het toch echt raak: mijn ouders hadden een recept met verse bladspinazie. Dat lusten caafjes ook wel, bladspinazie. Dus ik ze een blaadje voeren. Lee snapte het niet zo goed, want hij rook eten dacht 'ie, maar het was ook eten, dus die was verward maar blij. Teddy vond het blaadje het engste object dat ze ooit heeft gezien, naja, buiten het stukgevallen kopje. Ze sprong op, rende weg, zelfcorrectie kwam in werking en ze zat weer stil. Ik bood het blaadje opnieuw aan, Teddy weer in de sprint, na 3 stappen staat ze weer stil. Na drie keer raakte ze een beetje geïrriteerd door het enge blaadje en beet ze er boos in. Toen kwam ze er pas achter dat het eetbaar was.
Ik ben echt heel benieuwd of ze meer rare dingen heeft, maar daar komen we vanzelf achter.
Met Lee gaat het goed, hij is inmiddels gemillimeterd (aka, zeer kort haar) en hij is nog steeds blij en voelt zich minder een babysitter (hij laat Teddy rondrennen zonder er zelf achteraan te gaan). Op het moment van schrijven zorgen mijn ouders voor de haarballen (aka de caafjes), terwijl ik in mijn kamertje zit en mezelf voorbereid op een tentamen over Evolutie (ofzo)
Maar nu eerst even lekker slapen en morgen ben ik weer bij de haarballen. Slaap lekker!
woensdag 27 april 2016
Ontmoet Teddy!
Oké, er is veel gebeurt en niet alles kan ik vertellen... Waarom niet? Nou, omdat mijn vader mij geleerd heeft dat water en technologie niet goed samen gaan. Maar ik ben hier niet om te praten of technologische dingen, zoals toetsenborden en mobieltjes, ik heb het over Cavia's!
Mr. Lee is echt een super lief mannetje, ontzettend knuffelbaar, bijt nooit echt door en is vooral heel harig. Ik had hem laatste eens op zijn rug neergelegd, gewoon om naar zijn schattige haartjes op zijn buik te kijken en om te zien hoe hij reageert. Ik heb dit geweten ook... Meneer beet bijna door in mijn hand, spartelde als een vis op het droge en liet zijn oogwit zien. Niet de beste reactie. Inmiddels heb ik wat met hem geoefend en nu heeft hij tenminste niet meer de neiging om mijn vinger ongevraagd te amputeren. En omdat hij zo ontzettend knap en braaf is, en gewoon een lieverd, heeft hij een nieuw vrouwtje gekregen: Teddy!
Teddy is een teddy-cavia, ontzettend zacht en licht pluizig. Een kenmerk van het ras is dat ze wat "ruwere" haartjes heeft over het lichaam. Dit is iets wat haar ontzettend pluizig en lief maakt. Teddy is nog geen 2 maandjes oud, een beetje schrikachtig en semi-handtam. Ik merk aan haar heel goed hoe verwend ik ben met de tamme Mr. Lee (staat te bedelen om eten als ik aan het lawaaimaken ben met de stofzuiger en schrikt echt nergens meer van). Teddy daarentegen is nog bang van bewegingen, geluiden, lichtflitsen en eigenlijk alles wat er niet bij hoort volgens haar. Toch heeft ze wel één dingetje wat ik merkwaardig vind: ze is niet bang voor de la die naast de kooi staat. Macy en Lee hebben er een paar maanden aan moeten wennen, als ie open ging, waren zij weg. Teddy blijft gewoon zitten en doet alsof dat het normaalste is wat er kan gebeuren.
Hoe ben ik eigenlijk op haar naam gekomen? Bij Stichting Cavia (waar ik haar vandaan heb) hebben veel caviaatjes geen naam en worden ze op het adoptieformulier bij het ras of geslacht weggegeven. Zo was Saphira "Cavia Zeug" voor ik haar omdoopte tot Saphira. Lelie is Lelie gebleven en Snuffie heette eerst Chantal. Puck was "Cavia Zeug Gladhaar" geloof ik en Flippie was bij adoptie al Flippie genoemd. Loena Tik was ook "Cavia Zeug" en zij komt zelfs uit dezelfde groep als Saphira en ze waren waarschijnlijk zelfs nichtjes. Maar ik dwaal af. Teddy was dus "Cavia: Teddy" en ik vond dat eerst geen goede naam. Nadat ik haar even had geknuffeld, thuis had geïntroduceerd aan Lee was de naam toch gewoon blijven hangen. Dus nu is het Teddy. Ik had haar ook voorgesteld aan mijn ouders, gewoon onder de naam Teddy. Voor zover zij wisten was ik nog aan het twijfelen over een zeugje of een beertje, maar dat ik wel meer neigde naar een zeugje. Mijn moeder schrok ervan en mijn vader was zo slim om naar het geslacht te vragen.
De introductie ging goed. Ik heb eerst de grond schoon geschrobd, het tapijt weggehaald en een paddock gemaakt met een theedoek en eten. Eerst Teddy erin, beetje laten bijkomen en laten eten. Toen Lee erbij. Lee vond de theedoek veel interessanter dan zo'n klein mormel, dus die ging meteen aan de theedoek trekken en kauwen. Echt, dat er nog geen grote gaten in mijn theedoeken zitten... Maargoed, Teddy ontdekte Lee wel, die snuffelde eerst wat en besloot toen dat ze wel eens even kon gaan checken of hij nog melk had. Nope, daar doet Mr. Lee niet aan, dus die sprong piepend opzij. Daarna heeft Mr. Lee Teddy compleet besnuffeld en is toen gaan eten. Teddy was gespannen tijdens het snuffelen, maar liet het gewoon toe. Na ze ongeveer 30 minuten op de grond te hebben gelaten, was bijna al het eten op en had Lee bijna mijn hele theedoek in heuveltjes gevouwen. Toen heb ik eerst Teddy in een schone kooi gezet, die ging meteen opzoek naar de leukste verstopplekken en daarna Lee erbij gezet. Lee had zoiets van: "Oh, ze is hier ook" en is toen wat brokjes gaan eten. De eerste nacht hebben ze semi-apart geslapen, Teddy onder het hooi en Lee er half onder. Toen ik wakker werd lag er een flinke pluk op Lee en was hij een wandelende hooiberg. Dat was tevens de eerste keer in zijn 5 jarige bestaan dat hij onder het hooi zat en het er niet afschudde. Inmiddels slapen die twee beesten samen naast elkaar.
Hierboven staat een video van Lee en Teddy toen ze aan het kennismaken waren en Teddy probeerde onder Lee te kruipen. Maar omdat ze het af en toe wat heftig doet, heb ik de video stop gezet. Nog steeds heeft ze die neigingen.
Ik ga nu lekker genieten van Teddy terwijl ik nadenk over wat ik ga eten. Fijne avond allemaal!
Mr. Lee is echt een super lief mannetje, ontzettend knuffelbaar, bijt nooit echt door en is vooral heel harig. Ik had hem laatste eens op zijn rug neergelegd, gewoon om naar zijn schattige haartjes op zijn buik te kijken en om te zien hoe hij reageert. Ik heb dit geweten ook... Meneer beet bijna door in mijn hand, spartelde als een vis op het droge en liet zijn oogwit zien. Niet de beste reactie. Inmiddels heb ik wat met hem geoefend en nu heeft hij tenminste niet meer de neiging om mijn vinger ongevraagd te amputeren. En omdat hij zo ontzettend knap en braaf is, en gewoon een lieverd, heeft hij een nieuw vrouwtje gekregen: Teddy!
Hierboven staat een video van Lee en Teddy toen ze aan het kennismaken waren en Teddy probeerde onder Lee te kruipen. Maar omdat ze het af en toe wat heftig doet, heb ik de video stop gezet. Nog steeds heeft ze die neigingen.
Ik ga nu lekker genieten van Teddy terwijl ik nadenk over wat ik ga eten. Fijne avond allemaal!
donderdag 17 maart 2016
Tegenstijdige dag
Gisteren was echt een rampendag, of was het juist mijn geluksdag? Ik weet het niet meer. Het begon wel lekker, gewoon op relatief normale tijd opgestaan, beetje mailtjes voor mijn HB-functie beantwoord, notulen uitgewerkt en opgestuurd naar mijn commissieleden. Al met al ging alles wel aardig.
Toch moest mijn prima dagje een beetje een chaos-moment aannemen: ik verloor mijn telefoon terwijl ik op weg was naar Frank. Een aardige Aziatisch meisje vertelde mij dat ik hem was verloren. Ze had hem niet opgeraapt, maar ze was mij hard achteraan gefietst. Ze zei dat ze al een tijdje naar mij aan het roepen was, maar dat had ik niet gehoord, want ik had echt enorme tegenwind. Ze vertelde me waar ik mijn telefoon kon vinden en dat ik me maar moest haasten.
Ik dus terugfietsen, TARDIS te vinden, geen telefoon. Ik ben het stuk wel zes keer heen en weer gelopen, maar hij lag er gewoon niet. Beetje in paniek naar mijn woonstudieslaapkeuken gefietst, daar met mijn HB-telefoon mijn vader gebeld en de situatie uitgelegd. Het was wel een beetje zuur, bij mijn telefoon zat ook mijn pinpas... Terwijl ik met mijn vader aan het doorspreken was welke stappen ik allemaal moest ondernemen om ervoor te zorgen dat er geen misbruik werd gemaakt van mijn telefoon en pinpas, kreeg ik een berichtje op Facebook met de vraag of ik mijn mobiel kwijt was. Ja! Zeker wel! Even over mijn hoofd gekrapt over het feit dat die persoon wist dat het mijn telefoon was, maar zodra ik zag dat zij een gemeenschappelijke vriend had die bij mij op de gang woonde, maakte dat wel weer logisch. Meteen afspraak gemaakt om mijn telefoon op te halen. Eerst ben ik even een reep chocolade voor haar wezen halen, want je ziet het nog weinig, eerlijke mensen. Dus dat verdient wel een reep chocolade. Uiteindelijk zat ik dus weer op mijn fiets naar de universiteit, waar ik mijn telefoon kon ophalen. Daarna naar Frank gefietst.
Bij Frank was het een beetje een rare situatie: alle draadjes waren weg. Ben maar gewoon naar achteren gelopen om te lezen wat er aan de hand is: de loonwerker die de mest komt verspreiden komt binnenkort, en dan is het wel handig als de stroomdraadjes weg zijn. Logisch. Ook hoefde ik niet uit te mesten, er kwam toch binnenkort mest op de weide. Echter moest er wel een deel van de mesthoop "verdunt" worden, dus moest ik eventjes wat mest erop scheppen. Nou dat is geen probleem, buiten dat het echt zwaar is. Ik heb toch wel bijna een metertje gedaan, dat was wel chill.
Verder nog even met Frank gespeeld, voornamelijk rond laten rennen. Achteraf laat ik hem altijd eventjes wat voor zichzelf doen, terwijl ik oersaai op mijn telefoon zit. Als eerst moest meneer rollen, want hij was een beetje bezweet en dat kriebelt. Ik heb het stiekem gefilmd, al vond hij het wel verdacht en kwam het even besnuffelen.
Verder gaat alles wel prima in cavialand. Ze slapen veel, eten veel, poepen veel, maken soms ruzie met elkaar en ruiken het voorjaar! Ja, voorjaar! Het is de laatste paar dagen zulk lekker weer dat ik het raam open heb staan als ik thuis ben. Ik moet zeggen dat ik wel merk dat ze wat vrolijker worden. Macy was laatst zo blij dat ze Lee ondersteboven liep terwijl ze om eten aan het vragen was. Lee, de goedzak, snapte het niet en liep maar achteruit, maar wist ook niet of hij nog wel mocht bedelen en ging maar zielig zitten kijken op de voerbak. Natuurlijk had ik ze allebei gewoon lekker eten gegeven. Macy kwam al snel terug op haar enthousiasme door gewoon te eten en weg te lopen als Lee te dicht bij haar in de buurt kwam.
Al met al was het dus een vage dag...
Toch moest mijn prima dagje een beetje een chaos-moment aannemen: ik verloor mijn telefoon terwijl ik op weg was naar Frank. Een aardige Aziatisch meisje vertelde mij dat ik hem was verloren. Ze had hem niet opgeraapt, maar ze was mij hard achteraan gefietst. Ze zei dat ze al een tijdje naar mij aan het roepen was, maar dat had ik niet gehoord, want ik had echt enorme tegenwind. Ze vertelde me waar ik mijn telefoon kon vinden en dat ik me maar moest haasten.
Ik dus terugfietsen, TARDIS te vinden, geen telefoon. Ik ben het stuk wel zes keer heen en weer gelopen, maar hij lag er gewoon niet. Beetje in paniek naar mijn woonstudieslaapkeuken gefietst, daar met mijn HB-telefoon mijn vader gebeld en de situatie uitgelegd. Het was wel een beetje zuur, bij mijn telefoon zat ook mijn pinpas... Terwijl ik met mijn vader aan het doorspreken was welke stappen ik allemaal moest ondernemen om ervoor te zorgen dat er geen misbruik werd gemaakt van mijn telefoon en pinpas, kreeg ik een berichtje op Facebook met de vraag of ik mijn mobiel kwijt was. Ja! Zeker wel! Even over mijn hoofd gekrapt over het feit dat die persoon wist dat het mijn telefoon was, maar zodra ik zag dat zij een gemeenschappelijke vriend had die bij mij op de gang woonde, maakte dat wel weer logisch. Meteen afspraak gemaakt om mijn telefoon op te halen. Eerst ben ik even een reep chocolade voor haar wezen halen, want je ziet het nog weinig, eerlijke mensen. Dus dat verdient wel een reep chocolade. Uiteindelijk zat ik dus weer op mijn fiets naar de universiteit, waar ik mijn telefoon kon ophalen. Daarna naar Frank gefietst.
Verder nog even met Frank gespeeld, voornamelijk rond laten rennen. Achteraf laat ik hem altijd eventjes wat voor zichzelf doen, terwijl ik oersaai op mijn telefoon zit. Als eerst moest meneer rollen, want hij was een beetje bezweet en dat kriebelt. Ik heb het stiekem gefilmd, al vond hij het wel verdacht en kwam het even besnuffelen.
Al met al was het dus een vage dag...
dinsdag 8 maart 2016
Prioriteiten en je hooi in je neus steken
Zo, het is al weer een tijdje geleden, maar gelukkig heb ik weer eens inspiratie én tijd om een blogje te schrijven. Ik heb het echt behoorlijk druk met het regelen van de zomerkampen en daarnaast nog mijn studie, Frank en natuurlijk de caafjes.
Sinds september judo ik en ik heb op 15 februari mijn officiële eerste blessure door judo opgelopen. Ik heb mijn hiel bezeerd tijdens het valbreken met een of andere halve schouder-/heupworp. Ja, au... Dus ik kan nu slecht lopen en daarom ben ik al een tijdje niet meer bij Frank geweest. Vandaag was ik er wel even en heb ook wat met hem gedaan: opjagen. Echt op de simpelste manier ooit, gewoon door een lange zweep (en dan nog niet eens de langste) naar hem te wijzen. Frank gaat dan vanzelf heel blij en super actief rondjes om mij heen rennen. Daarna ben ik even op een bankje gaan zitten om mijn voet te ontlasten en ondertussen bleef Frank bij mij kleven als een blij ei. Nou is dat natuurlijk geen probleem en het moment om mijzelf even fotografisch te ontplooien. Dus een serie'tje foto's van Frank genomen. Het is vooral zoals de foto hiernaast, want meneer stond gewoon heerlijk bij mij te staan en naar de omgeving te staren (en stiekem een beetje mooi te zijn). Daar heb ik geen problemen mee.
Na de foto's nog heerlijk met hem staan kroelen en knuffelen en daarna zonder enig probleem weer terug op de wei te zetten. Soms is het echt een heerlijk beest, maar soms kan hij ook wat krielig zijn (bijvoorbeeld als hij wel wil werken, maar dan geen tuig om...) Maar vandaag hebben we gewoon heerlijk van elkaar genoten.
En wat is het nieuws in cavialand? Nou, best wel heftig allemaal: Mr. Lee heeft prioriteitenissues, Macy neemt een spraakverwarring letterlijk en er is een appel! Ja, je leest het goed, een APPEL!
Afgelopen week heb ik rondom cavia-etenstijd (uurtje of 10 in de avond) de kooi verschoond. Dit natuurlijk tot ontsteltenis van de cavia's, want wanneer krijgen we dan eten? En krijgen we überhaupt wel eten? Ja, tuurlijk wel, gekkies, maar nu gewoon niet in de kooi. Dat was voor Macy geen probleem, zij eet wel buiten de kooi en gewoon in het openbaar. Lee had er iets meer problemen mee. Hij rende eerst heel hard naar de tent, om vervolgens moeilijk te kijken bij het feit dat daar geen eten lag... Dus vervolgens was het rekken en
strekken met je hoofd naar buiten om te kijken of je dan bij het eten kan. Nope, ik had het net te ver weg neergelegd.
Arm beest, zou je denken. Nou nee, hij kan best wel even wat bewegen voor zijn eten. Uiteindelijk kwam hij wel naar buiten, meer met tegenzin, maar hij deed het wel. En ik was super trots op hem, hij sleepte het eten niet eens naar de tent terug om daar te eten, dus ja, trots op die haarbal.
Ze hebben allebei lekker buiten zitten eten totdat al het lekkere opwas, daarna is eerst Lee en vervolgens ook maar Macy terug naar de tent gegaan om daar te gaan zitten mokken. Gelukkig had ik een oplossing voor dit en dat is de appel. Nou zijn mijn twee caafjes af en toe blij met een appel, meestal niet, maar nu toch wel. Ik heb er namelijk gewoon vet brutaal een hele appel neergelegd. En om heel eerlijk te zijn was het hilarisch! Lee knabbelde eraan, Macy ook een beetje, maar ze ging vooral cavia-bekjes trekken. Een beetje rondkijken als een briljante, slimme, totaal niet oude en af en toe compleet domme cavia. Het was echt schattig en maakte haar ook meteen fotogeniek. Ik heb echt een hoop van die briljante foto's van haar.
Maar niet alleen alles was goed en fijn. Donderdag besloot Macy om een spraakverwarring letterlijk te nemen. In plaats van dat ze haar neus in het hooi stak, stak je de hooi in haar neus. Ik was gewoon even aan het chillen op mijn bed, vlak voordat ik besloot eten te koken. Macy begon opeens heel veel niesgeluidjes te maken en zich tussendoor te wassen, dus het leek erop dat ze een soort van verkouden was. Ik werd er echt niet blij van, want op het moment dat een cavia verkouden wordt of de griep krijgt, is het gewoon afgelopen met ze. Nadat ik even had gekookt en gegeten, besloot ik om wat thee te maken en terwijl het water kookte, heb ik even naar Macy gekeken. Er bleek een hooitje in haar neus te zitten. Niet heel chill. Ik heb wel eens met Mr. Lee gehad dat er een tussen zijn lippen vast zat, die kon ik er zonder problemen uittrekken, hij had daar ook niet zoveel last van, buiten dat hij even een rare kop trok, maar het was wel zo opgelost. Bij Macy was het compleet anders: bij haar zat in het haar linker neusgat. Ik dus maar voorzichtig het hooitje eruit getrokken, het ging gepaard met wat gesnuif op het eind, maar verder niets, dacht ik. Het duurde even, maar toen begon het: de bloedneus. Er was even een golf van paniek... bloed uit de neus van een cavia, in de avond! Gelukkig was mijn water net klaar met koken, dus dat in een schone beker gedaan, wattenstaafjes gepakt en in het net gekookte water gedompeld. Even laten afkoelen en toen ben ik begonnen met het schoonmaken van de neus. Het bleek helemaal niet zo ernstig te zijn, het was al gestopt met bloeden, dus hoefde ik het alleen maar schoon te maken. Macy was er enorm blij mee, ze was meteen vrolijk toen ik haar terug gezet had.
De dag erna even gecontroleerd of ze nog wel met dat neusgat kon ademen. Ik was een beetje bezorgd omdat bloed soms een prop kan vormen en de neus kan afsluiten, of zelfs doorbloeden en langzaam haar longen laten vullen. Ik heb Macy gevangen, haar rechter neusgat afgesloten met mijn vinger en even gekeken of er paniek ontstond. Er was helemaal niets, behalve een cavia die in dubio was over wat ze moest doen: wachten of bijten. Het duurde maar 5 seconden voor ik haar zag gaan nadenken (ja ja, Macy heeft een nadenkhoofd) en toen heb ik haar neus snel vrij gelaten. Er was gelukkig niks aan de hand.
Nu is ze al de hele week vrolijk en kan ik haar bijna aaien in de kooi (iets wat normaal niet kan). Dus ja, even geschrokken, allebei denk ik, maar gelukkig niks aan de hand.
Goed, tot het volgende avontuur!
Na de foto's nog heerlijk met hem staan kroelen en knuffelen en daarna zonder enig probleem weer terug op de wei te zetten. Soms is het echt een heerlijk beest, maar soms kan hij ook wat krielig zijn (bijvoorbeeld als hij wel wil werken, maar dan geen tuig om...) Maar vandaag hebben we gewoon heerlijk van elkaar genoten.
 |
| Mr. Lee heeft moeite met dat er geen eten bij de tent ligt |
 |
| Mr. Lee komt toch maar naar buiten |
strekken met je hoofd naar buiten om te kijken of je dan bij het eten kan. Nope, ik had het net te ver weg neergelegd.
 |
| Gezellig saampjes eten |
Ze hebben allebei lekker buiten zitten eten totdat al het lekkere opwas, daarna is eerst Lee en vervolgens ook maar Macy terug naar de tent gegaan om daar te gaan zitten mokken. Gelukkig had ik een oplossing voor dit en dat is de appel. Nou zijn mijn twee caafjes af en toe blij met een appel, meestal niet, maar nu toch wel. Ik heb er namelijk gewoon vet brutaal een hele appel neergelegd. En om heel eerlijk te zijn was het hilarisch! Lee knabbelde eraan, Macy ook een beetje, maar ze ging vooral cavia-bekjes trekken. Een beetje rondkijken als een briljante, slimme, totaal niet oude en af en toe compleet domme cavia. Het was echt schattig en maakte haar ook meteen fotogeniek. Ik heb echt een hoop van die briljante foto's van haar.
 |
| Macy aan het cavia'en |
De dag erna even gecontroleerd of ze nog wel met dat neusgat kon ademen. Ik was een beetje bezorgd omdat bloed soms een prop kan vormen en de neus kan afsluiten, of zelfs doorbloeden en langzaam haar longen laten vullen. Ik heb Macy gevangen, haar rechter neusgat afgesloten met mijn vinger en even gekeken of er paniek ontstond. Er was helemaal niets, behalve een cavia die in dubio was over wat ze moest doen: wachten of bijten. Het duurde maar 5 seconden voor ik haar zag gaan nadenken (ja ja, Macy heeft een nadenkhoofd) en toen heb ik haar neus snel vrij gelaten. Er was gelukkig niks aan de hand.
Nu is ze al de hele week vrolijk en kan ik haar bijna aaien in de kooi (iets wat normaal niet kan). Dus ja, even geschrokken, allebei denk ik, maar gelukkig niks aan de hand.
Goed, tot het volgende avontuur!
dinsdag 9 februari 2016
Granulaat op
 |
| Kooi met hooi en zaagsel |
Vandaag kwam ik erachter dat ik nog steeds geen granulaat had besteld, dus moest ik aan mijn reservepak zaagsel beginnen. Nou is dat niet zo'n ramp, maar het lag wel onder enkele spullen verstopt. Niet ideaal dus. Gelukkig ben ik niet compleet bedolven onder mijn spullen terwijl ik het pakte, maar ik wist wel meteen dat ik toch echt een keer mijn opslag moet opruimen, haha.
Maar goed, ik dus zaagsel in de kooi doen, gaat het helemaal niet zo makkelijk... zaagsel zit behoorlijk vast in de verpakking. Daarnaast kreeg ik ook al bijna niet de verpakking stuk. Zodra mij dit wel allemaal gelukt was, viel me op dat het ook nog eens behoorlijk graag in klonters wil blijven zitten... *zucht*
Oh, had ik al gezegd dat zaagsel veel meer stoft dan granulaat? Nee, nou dan weet je het nu. Ik was super blij dat het klaar was, kon ik eindelijk in de corridor mijn kleding afkloppen van al het stof. Toen ik terug kwam en mijn toetsenbord bekeek, bleek het onder het stof te zitten, net als mijn telefoon, muis, to-do-boekje, Rat (het hoofdbestuursknuffel) en eigenlijk alles...
Maar om eerlijk te zijn, is het zaagsel vandaag niet alleen slecht, mijn caafjes zijn nu ontzettend blij met hun schone kooi (ik ook wel, de kooi stonk als je je neus erin stak om een caafje te vangen/aaien) en ik ben blij met een blije caaf!
 |
| Blije caaf! (en stiekem op de achtergrond ook een) |
Eventjes een disclaimer: dat zaagsel naast de kooi heb ik niet gedaan, dat was de verpakking die opeens half terug sprong en mijn vloer bevuilde... Inmiddels is het opgeruimd, want net als granulaat loop je zaagsel zo door je hele slaapstudiewoonkeuken heen.
woensdag 23 december 2015
Kerstpakket voor Stichting Cavia Bakkeveen
Kerst is een periode van goed doen, goed voelen, lekker eten en vooral van verwennen. Nou is Kerst eigenlijk elk jaar een beetje hetzelfde bij ons thuis, cadeautjes aan elkaar en veel en lekker eten. Gelukkig konden we dit jaar ook wat goeds doen voor een hoop mensen en cavia's!
Dit jaar hebben we de badkamer verbouwd en daarbij een nieuwe kleur uitgekozen om alles mee aan te kleden. We hadden eerst licht en donker groene accessoires en handdoeken, inmiddels is het omgetoverd tot turquoise blauwe handdoeken en accessoires. Mijn ouders hebben dus allemaal nieuwe handdoeken gekocht en eigenlijk konden de oude weggegooid worden. Dat hebben we niet gedaan. Mijn moeder kwam erachter dat Stichting Cavia altijd opzoek is naar nieuwe handdoeken, dus hebben we besloten om daar de handdoeken naar toe te brengen.
Het duurde maar en duurde maar voordat we eindelijk een dag hadden gevonden om naar Stichting Cavia te rijden. De dag is eigenlijk nooit gepland omdat de benzinekosten veel te hoog waren (het is vanaf het huis van mijn ouders 200 km heen en 200 km terug, best wel veel) dus hebben we besloten om ze maar op te sturen. Maar voor het opsturen heb je wel een doos nodig waar alles inpast. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het veel handdoeken waren en wij over weinig grote dozen beschikken.
Gisteren had mijn moeder van mijn vader een kerstpakket gekregen. Het was een best wel groot en mooi pakket, met veel lekkers. Zodra mijn moeder het pakket had uitgepakt hadden we bedacht om er alle handdoeken voor Stichting Cavia in te doen. Daarna kreeg ik meteen de taak om een adreslabel uit te printen en een briefje erbij te doen. Nou heb ik dit plaatje gemaakt:
Dit jaar hebben we de badkamer verbouwd en daarbij een nieuwe kleur uitgekozen om alles mee aan te kleden. We hadden eerst licht en donker groene accessoires en handdoeken, inmiddels is het omgetoverd tot turquoise blauwe handdoeken en accessoires. Mijn ouders hebben dus allemaal nieuwe handdoeken gekocht en eigenlijk konden de oude weggegooid worden. Dat hebben we niet gedaan. Mijn moeder kwam erachter dat Stichting Cavia altijd opzoek is naar nieuwe handdoeken, dus hebben we besloten om daar de handdoeken naar toe te brengen.
Het duurde maar en duurde maar voordat we eindelijk een dag hadden gevonden om naar Stichting Cavia te rijden. De dag is eigenlijk nooit gepland omdat de benzinekosten veel te hoog waren (het is vanaf het huis van mijn ouders 200 km heen en 200 km terug, best wel veel) dus hebben we besloten om ze maar op te sturen. Maar voor het opsturen heb je wel een doos nodig waar alles inpast. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het veel handdoeken waren en wij over weinig grote dozen beschikken.
Gisteren had mijn moeder van mijn vader een kerstpakket gekregen. Het was een best wel groot en mooi pakket, met veel lekkers. Zodra mijn moeder het pakket had uitgepakt hadden we bedacht om er alle handdoeken voor Stichting Cavia in te doen. Daarna kreeg ik meteen de taak om een adreslabel uit te printen en een briefje erbij te doen. Nou heb ik dit plaatje gemaakt:
Best wel aardig al zeg ik het zelf! Deze meteen in de doos gedaan, dichtgepakt, adres erop gemonteerd en meteen naar de pakketverzenddienst gestuurd. Beetje jammer dat ik in al mijn enthousiasme ben vergeten om een foto te maken. Het was een mooie doos, met herfstkleuren en hertjes erop. Lekker vrolijk en gezellig. Nu is het pakket inmiddels op de bus en zit ik thuis te mokken omdat ik ben vergeten foto's te maken... Naja, hij komt vast goed aan en ik weet zeker dat het pakketje gewaardeerd wordt.
Mocht ik toch nog foto's tegenkomen vanuit Stichting Cavia, dan plaats ik ze natuurlijk meteen.
maandag 21 december 2015
Kerstinkopen
Ojee, zo druk met lesgeven, reflectieverslagen maken, zorgen dat cavia's niet in een depressie raken omdat ik veel weg ben en het bij elkaar schrapen van een nieuw Hoofdbestuur voor de NJN (momenteel zitten mijn toekomstige bondsvoorzitter en ik te schrapen in een lege ijsbak), dat ik mijn blog helemaal ben vergeten.. sorry jongens en meisjes!
Inmiddels is het alweer het seizoen van cadeaustress, boomkoopstress, en eigenlijk gewoon vakantiestress. Er moet veel gedaan worden om een mooie Kerst bij elkaar te krijgen. Ook ik ben behoorlijk in de weer geweest. Ik vier dit jaar Kerst bij mijn ouders, dat betekend dus dat ik twee weken weg ben uit mijn kamertje, oftewel, de caafjes moesten meeverhuizen... Nou klinkt het simpeler dan dat het is, want wat moet er allemaal mee, hoeveel tijd heb ik om alles te verzamelen en het allerbelangrijkste: hoe krijg ik ze bij mijn ouders.
Gelukkig beschik ik over een auto, dus kan ik gewoon van hot naar her rijden, eventueel zelfs met caafjes, dus dat heb ik ook gedaan. Spullen verzameld, waar ik een half uur over zou moeten doen volgens mijn planning, bleek toch een uur te zijn en nog steeds ben ik dingen vergeten. Maar goed, ik had wel het mazzeltje dat ik nieuwe voorraden nodig had, dus die heb ik online besteld en bij mijn ouders laten afleveren. Scheelt weer sjouwen. De auto zat aardig vol, cavia's erin, voer voor caafjes erin, kleding erin, kerstcadeautjes erin en tenslotte ik er ook maar in. Auto stampvol, onderweg de meest hilarische blikken van mijn medeweggebruikers (waaronder een politieagent met zijn hond), want ja, wanneer zie je nou een klein schattig autootje, zoals de mijne, volgestouwd met cavia's, kleding, eten en een hongerig persoon? Niet zo vaak volgens mij.
Aan het verhuizen zat een minder leuke kant, de cavia's waren compleet van slag. Mr. Lee was er heilig van overtuigd dat ik niet meeverhuisd was, Macy herkende de geur en de omgeving wel, maar vond de locatie van de kooi een beetje apart (normaal staan ze naast de servieskast, maar nu voor de tv omdat er een andere kast naast de servieskast staat). Ik had het best wel zwaar de eerste paar dagen dat ik bij mijn ouders was, ik moest achterstallige klusje opknappen en twee cavia's overtuigen dat ik meeverhuisd was. Macy was snel overtuigd, terwijl Mr. Lee toch wel 2 knuffelbeurten nodig had. Nu is hij gelukkig ervan overtuigd dat ik daar ook ben en begint al langzaam weer luidruchtig om eten te zeuren als er iemand beweegt (wat best vaak is met 5 man in huis...)
Zodra de caafjes een beetje gesetteld waren, ik gegeten had, heb ik een cadeaulijst gemaakt. Niet super simpel om te doen, maar het is gelukt, de tussenstand is:
Inmiddels is het alweer het seizoen van cadeaustress, boomkoopstress, en eigenlijk gewoon vakantiestress. Er moet veel gedaan worden om een mooie Kerst bij elkaar te krijgen. Ook ik ben behoorlijk in de weer geweest. Ik vier dit jaar Kerst bij mijn ouders, dat betekend dus dat ik twee weken weg ben uit mijn kamertje, oftewel, de caafjes moesten meeverhuizen... Nou klinkt het simpeler dan dat het is, want wat moet er allemaal mee, hoeveel tijd heb ik om alles te verzamelen en het allerbelangrijkste: hoe krijg ik ze bij mijn ouders.
Gelukkig beschik ik over een auto, dus kan ik gewoon van hot naar her rijden, eventueel zelfs met caafjes, dus dat heb ik ook gedaan. Spullen verzameld, waar ik een half uur over zou moeten doen volgens mijn planning, bleek toch een uur te zijn en nog steeds ben ik dingen vergeten. Maar goed, ik had wel het mazzeltje dat ik nieuwe voorraden nodig had, dus die heb ik online besteld en bij mijn ouders laten afleveren. Scheelt weer sjouwen. De auto zat aardig vol, cavia's erin, voer voor caafjes erin, kleding erin, kerstcadeautjes erin en tenslotte ik er ook maar in. Auto stampvol, onderweg de meest hilarische blikken van mijn medeweggebruikers (waaronder een politieagent met zijn hond), want ja, wanneer zie je nou een klein schattig autootje, zoals de mijne, volgestouwd met cavia's, kleding, eten en een hongerig persoon? Niet zo vaak volgens mij.
 |
| De caafjes op hun nieuwe plek |
Zodra de caafjes een beetje gesetteld waren, ik gegeten had, heb ik een cadeaulijst gemaakt. Niet super simpel om te doen, maar het is gelukt, de tussenstand is:
- Moeders: niks
- Vaders: niks
- Broertje: niks
- Zusje: half
- Caafjes: niks
- Vogels: niks
Oké, maakt alles meteen weer interessant, moet op kerstcadeautjes jacht. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, want wat wil moeders hebben? Wat wil vaders hebben? En broertje is nou ook niet echt het makkelijkste van alles...
Daarnaast ga ik tweede kerstdag naar een vriendin, dus voor haar moet ik ook wat halen, en voor de rest van haar familie. Nou had ik gelukkig wat voor haar vader, een idee voor haar moeder, idee voor haar zusje (wat toch compleet anders is geworden) en natuurlijk iets voor die vriendin zelf... Ach ja, het komt allemaal wel goed dacht ik.
Lekker uitgerust, lekker geslapen, naar de Q-music Santarun geweest in de Winter Efteling, lekker door het park heen gehobbeld, met vreemde mensen gesproken, met een vriendin veel lol gehad, afterparty bezocht, etc. Hele gave mok gekocht en natuurlijk ben ik nu eigenaar van de Q-music Santarun-kostuum! Maar daar hadden we het niet over
Inmiddels is het al weer de dinsdag voor Kerst, oftewel nog twee dagen totdat het Kerst is, en ik geloof dat ik wel een beetje moest opschieten met de kerstcadeautjes. Sinds zaterdag ben ik als een gek bezig geweest om een lijstje te maken met wat ik iedereen wil gaan geven, druk internet over geweest voor prijsindicatie of zelfs al het bestellen. Nou verwacht ik vandaag nog twee pakketjes, waarvan één een cadeautje is van mijn broertje voor mijn moeder, één een cadeautje voor mijn moeder van mij. Ik verwacht ze rond 15:00 uur. Spannend allemaal!
Inmiddels is de kerstcadeuatussenstand:
- Moeders: wachten op bezorging (laatste bericht was dat het in het sorteercentrum lag)
- Vaders: gekocht en ingepakt op 1 klein dingetje na
- Zusje: ingepakt en andere helft wordt pas na Kerst geleverd (sorry) (niet leverbaar :') )
- Broertje: wachten op bezorging, vrees dat het pas na Kerst komt (sorry) (wordt verstuurd binnen 7 werkdagen, de kerstdagen uitgezonderd)
- Vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
- Zusje van vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
- Moeders van vriendin: gekocht en ingepakt
- Vaders van vriendin: gekocht en ingepakt
Ik geloof dat ik er wel bijna ben zo. Er moeten nog wat tegoedbonnen worden gemaakt voor het geval dingen niet binnenkomen.
Ik heb werk aan de winkel, dus ik sluit deze blog af.
Later!
Abonneren op:
Posts (Atom)