Posts tonen met het label stichting cavia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label stichting cavia. Alle posts tonen

woensdag 27 april 2016

Ontmoet Teddy!

Oké, er is veel gebeurt en niet alles kan ik vertellen... Waarom niet? Nou, omdat mijn vader mij geleerd heeft dat water en technologie niet goed samen gaan. Maar ik ben hier niet om te praten of technologische dingen, zoals toetsenborden en mobieltjes, ik heb het over Cavia's!

Mr. Lee is echt een super lief mannetje, ontzettend knuffelbaar, bijt nooit echt door en is vooral heel harig. Ik had hem laatste eens op zijn rug neergelegd, gewoon om naar zijn schattige haartjes op zijn buik te kijken en om te zien hoe hij reageert. Ik heb dit geweten ook... Meneer beet bijna door in mijn hand, spartelde als een vis op het droge en liet zijn oogwit zien. Niet de beste reactie. Inmiddels heb ik wat met hem geoefend en nu heeft hij tenminste niet meer de neiging om mijn vinger ongevraagd te amputeren. En omdat hij zo ontzettend knap en braaf is, en gewoon een lieverd, heeft hij een nieuw vrouwtje gekregen: Teddy!

Teddy is een teddy-cavia, ontzettend zacht en licht pluizig. Een kenmerk van het ras is dat ze wat "ruwere" haartjes heeft over het lichaam. Dit is iets wat haar ontzettend pluizig en lief maakt. Teddy is nog geen 2 maandjes oud, een beetje schrikachtig en semi-handtam. Ik merk aan haar heel goed hoe verwend ik ben met de tamme Mr. Lee (staat te bedelen om eten als ik aan het lawaaimaken ben met de stofzuiger en schrikt echt nergens meer van). Teddy daarentegen is nog bang van bewegingen, geluiden, lichtflitsen en eigenlijk alles wat er niet bij hoort volgens haar. Toch heeft ze wel één dingetje wat ik merkwaardig vind: ze is niet bang voor de la die naast de kooi staat. Macy en Lee hebben er een paar maanden aan moeten wennen, als ie open ging, waren zij weg. Teddy blijft gewoon zitten en doet alsof dat het normaalste is wat er kan gebeuren.

Hoe ben ik eigenlijk op haar naam gekomen? Bij Stichting Cavia (waar ik haar vandaan heb) hebben veel caviaatjes geen naam en worden ze op het adoptieformulier bij het ras of geslacht weggegeven. Zo was Saphira "Cavia Zeug" voor ik haar omdoopte tot Saphira. Lelie is Lelie gebleven en Snuffie heette eerst Chantal. Puck was "Cavia Zeug Gladhaar" geloof ik en Flippie was bij adoptie al Flippie genoemd. Loena Tik was ook "Cavia Zeug" en zij komt zelfs uit dezelfde groep als Saphira en ze waren waarschijnlijk zelfs nichtjes. Maar ik dwaal af. Teddy was dus "Cavia: Teddy" en ik vond dat eerst geen goede naam. Nadat ik haar even had geknuffeld, thuis had geïntroduceerd aan Lee was de naam toch gewoon blijven hangen. Dus nu is het Teddy. Ik had haar ook voorgesteld aan mijn ouders, gewoon onder de naam Teddy. Voor zover zij wisten was ik nog aan het twijfelen over een zeugje of een beertje, maar dat ik  wel meer neigde naar een zeugje. Mijn moeder schrok ervan en mijn vader was zo slim om naar het geslacht te vragen.

De introductie ging goed. Ik heb eerst de grond schoon geschrobd, het tapijt weggehaald en een paddock gemaakt met een theedoek en eten. Eerst Teddy erin, beetje laten bijkomen en laten eten. Toen Lee erbij. Lee vond de theedoek veel interessanter dan zo'n klein mormel, dus die ging meteen aan de theedoek trekken en kauwen. Echt, dat er nog geen grote gaten in mijn theedoeken zitten... Maargoed, Teddy ontdekte Lee wel, die snuffelde eerst wat en besloot toen dat ze wel eens even kon gaan checken of hij nog melk had. Nope, daar doet Mr. Lee niet aan, dus die sprong piepend opzij. Daarna heeft Mr. Lee Teddy compleet besnuffeld en is toen gaan eten. Teddy was gespannen tijdens het snuffelen, maar liet het gewoon toe. Na ze ongeveer 30 minuten op de grond te hebben gelaten, was bijna al het eten op en had Lee bijna mijn hele theedoek in heuveltjes gevouwen. Toen heb ik eerst Teddy in een schone kooi gezet, die ging meteen opzoek naar de leukste verstopplekken en daarna Lee erbij gezet. Lee had zoiets van: "Oh, ze is hier ook" en is toen wat brokjes gaan eten. De eerste nacht hebben ze semi-apart geslapen, Teddy onder het hooi en Lee er half onder. Toen ik wakker werd lag er een flinke pluk op Lee en was hij een wandelende hooiberg. Dat was tevens de eerste keer in zijn 5 jarige bestaan dat hij onder het hooi zat en het er niet afschudde. Inmiddels slapen die twee beesten samen naast elkaar.


Hierboven staat een video van Lee en Teddy toen ze aan het kennismaken waren en Teddy probeerde onder Lee te kruipen. Maar omdat ze het af en toe wat heftig doet, heb ik de video stop gezet. Nog steeds heeft ze die neigingen.

Ik ga nu lekker genieten van Teddy terwijl ik nadenk over wat ik ga eten. Fijne avond allemaal!

woensdag 30 december 2015

Congres 2015

Handdoeken die bij Stichting Cavia zijn aangekomen
Goed nieuws! Ergens na tweede kerstdag zijn de handdoeken bij Stichting Cavia terecht gekomen. Dit betekend dus dat de cavia's daar eindelijk lekkere warme handdoeken hebben en dus gewoon kunnen knuffelen met handdoeken. (Ik meen mij nog twee cavia's te kunnen herinneren die erg veel van handdoeken en dekentjes houden...)
Ik ben blij dat ik wat voor die caafjes heb kunnen betekenen.

Momenteel zit ik op het Congres van de NJN, hard aan het werk met brainstormen voor het nieuwe hoofdbestuursfilmpje. Het thema is "NJN into the future". Super gaaf allemaal, alleen ja, wat voor kleding trek je aan naar het congres? Ik heb besloten om het bij accessoires te houden, dat was tenslotte veel makkelijker. Al een tijdje ben ik in het bezit van een ketting met de TARDIS van Dr. Who en een Dalek, dus die heb ik meegenomen.

Voor de mensen die niet weten wat een TARDIS is: Tardis staat voor Time And Relative Dimensions In Space en het is dus de tijdmachine van de Doctor. De TARDIS is in staat om verschillende vormen aan te nemen. Tijdens de serie Dr. Who is het voornamelijk een Police Box uit de jaren 60 in Engeland. Buiten dat de TARDIS een enorm gave uiterlijk heeft, is het ook nog eens groter aan de binnenkant dan aan de buitenkant. In de slotaflevering van Seizoen 5 omschrijft Amy Pond de TARDIS heel mooi. (bron: Wikipedi - TARDIS)

Verder had  ik ook Dalek bij me. De Daleks zijn de oudste vijanden van de Doctor. Het zijn een soort van machines vol met haat en willen eigenlijk vooral de mensheid en vooral de Doctor vernietigen. Daleks zijn moeilijk te vernietigen, kogels hebben niet veel nut op ze. Echter bestaan ze helemaal uit metaal, dus het beste kan je ze laten exploderen of elektrocuteren. Het bekenste wat de Daleks zeggen is "Exterminate!". (bron: Wikipedia - Dalek)



Helaas had ik het tijdens het congres te druk om me bezig te houden met daleks, tardissen en doctors, ik moest nog opzoek naar 2 van de 6 hoofdbestuursleden, want ja, ik ga hoofdbestuur doen het komende jaar. Het was best wel een klus om mensen voorzichtig te overtuigen dat het super leuk is om in het hoofdbestuur te gaan. Het is gelukkig uiteindelijk gelukt om mensen te vinden die het hoofdbestuur in willen, dus we zijn compleet.

De overdacht was super spannend, maar is wel goed gegaan.

Nu nog wachten opdat ik ingewerkt kan worden en het echte werk kan gaan beginnen.

De caafjes en ik wensen jullie een gelukkig en cavia-achtig 2016!

woensdag 23 december 2015

Kerstpakket voor Stichting Cavia Bakkeveen

Kerst is een periode van goed doen, goed voelen, lekker eten en vooral van verwennen. Nou is Kerst eigenlijk elk jaar een beetje hetzelfde bij ons thuis, cadeautjes aan elkaar en veel en lekker eten. Gelukkig konden we dit jaar ook wat goeds doen voor een hoop mensen en cavia's!

Dit jaar hebben we de badkamer verbouwd en daarbij een nieuwe kleur uitgekozen om alles mee aan te kleden. We hadden eerst licht en donker groene accessoires en handdoeken, inmiddels is het omgetoverd tot turquoise blauwe handdoeken en accessoires. Mijn ouders hebben dus allemaal nieuwe handdoeken gekocht en eigenlijk konden de oude weggegooid worden. Dat hebben we niet gedaan. Mijn moeder kwam erachter dat Stichting Cavia altijd opzoek is naar nieuwe handdoeken, dus  hebben we besloten om daar de handdoeken naar toe te brengen.

Het duurde maar en duurde maar voordat we eindelijk een dag hadden gevonden om naar Stichting Cavia te rijden. De dag is eigenlijk nooit gepland omdat de benzinekosten veel te hoog waren (het is vanaf het huis van mijn ouders 200 km heen en 200 km terug, best wel veel) dus hebben we besloten om ze maar op te sturen. Maar voor het opsturen heb je wel een doos nodig waar alles inpast. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het veel handdoeken waren en wij over weinig grote dozen beschikken.

Gisteren had mijn moeder van mijn vader een kerstpakket gekregen. Het was een best wel groot en mooi pakket, met veel lekkers. Zodra mijn moeder het pakket had uitgepakt hadden we bedacht om er alle handdoeken voor Stichting Cavia in te doen. Daarna kreeg ik meteen de taak om een adreslabel uit te printen en een briefje erbij te doen. Nou heb ik dit plaatje gemaakt:
Best wel aardig al zeg ik het zelf! Deze meteen in de doos gedaan, dichtgepakt, adres erop gemonteerd en meteen naar de pakketverzenddienst gestuurd. Beetje jammer dat ik in al mijn enthousiasme ben vergeten om een foto te maken. Het was een mooie doos, met herfstkleuren en hertjes erop. Lekker vrolijk en gezellig. Nu is het pakket inmiddels op de bus en zit ik thuis te mokken omdat ik ben vergeten foto's te maken... Naja, hij komt vast goed aan en ik weet zeker dat het pakketje gewaardeerd wordt.

Mocht ik toch nog foto's tegenkomen vanuit Stichting Cavia, dan plaats ik ze natuurlijk meteen.