Tegenstijdige dag

Gisteren was echt een rampendag, of was het juist mijn geluksdag? Ik weet het niet meer. Het begon wel lekker, gewoon op relatief normale tijd opgestaan, beetje mailtjes voor mijn HB-functie beantwoord, notulen uitgewerkt en opgestuurd naar mijn commissieleden. Al met al ging alles wel aardig.

Toch moest mijn prima dagje een beetje een chaos-moment aannemen: ik verloor mijn telefoon terwijl ik op weg was naar Frank. Een aardige Aziatisch meisje vertelde mij dat ik hem was verloren. Ze had hem niet opgeraapt, maar ze was mij hard achteraan gefietst. Ze zei dat ze al een tijdje naar mij aan het roepen was, maar dat had ik niet gehoord, want ik had echt enorme tegenwind. Ze vertelde me waar ik mijn telefoon kon vinden en dat ik me maar moest haasten.

Ik dus terugfietsen, TARDIS te vinden, geen telefoon. Ik ben het stuk wel zes keer heen en weer gelopen, maar hij lag er gewoon niet. Beetje in paniek naar mijn woonstudieslaapkeuken gefietst, daar met mijn HB-telefoon mijn vader gebeld en de situatie uitgelegd. Het was wel een beetje zuur, bij mijn telefoon zat ook mijn pinpas... Terwijl ik met mijn vader aan het doorspreken was welke stappen ik allemaal moest ondernemen om ervoor te zorgen dat er geen misbruik werd gemaakt van mijn telefoon en pinpas, kreeg ik een berichtje op Facebook met de vraag of ik mijn mobiel kwijt was. Ja! Zeker wel! Even over mijn hoofd gekrapt over het feit dat die persoon wist dat het mijn telefoon was, maar zodra ik zag dat zij een gemeenschappelijke vriend had die bij mij op de gang woonde, maakte dat wel weer logisch. Meteen afspraak gemaakt om mijn telefoon op te halen. Eerst ben ik even een reep chocolade voor haar wezen halen, want je ziet het nog weinig, eerlijke mensen. Dus dat verdient wel een reep chocolade. Uiteindelijk zat ik dus weer op mijn fiets naar de universiteit, waar ik mijn telefoon kon ophalen. Daarna naar Frank gefietst.

Bij Frank was het een beetje een rare situatie: alle draadjes waren weg. Ben maar gewoon naar achteren gelopen om te lezen wat er aan de hand is: de loonwerker die de mest komt verspreiden komt binnenkort, en dan is het wel handig als de stroomdraadjes weg zijn. Logisch. Ook hoefde ik niet uit te mesten, er kwam toch binnenkort mest op de weide. Echter moest er wel een deel van de mesthoop "verdunt" worden, dus moest ik eventjes wat mest erop scheppen. Nou dat is geen probleem, buiten dat het echt zwaar is. Ik heb toch wel bijna een metertje gedaan, dat was wel chill.


Verder nog even met Frank gespeeld, voornamelijk rond laten rennen. Achteraf laat ik hem altijd eventjes wat voor zichzelf doen, terwijl ik oersaai op mijn telefoon zit. Als eerst moest meneer rollen, want hij was een beetje bezweet en dat kriebelt. Ik heb het stiekem gefilmd, al vond hij het wel verdacht en kwam het even besnuffelen.

Verder gaat alles wel prima in cavialand. Ze slapen veel, eten veel, poepen veel, maken soms ruzie met elkaar en ruiken het voorjaar! Ja, voorjaar! Het is de laatste paar dagen zulk lekker weer dat ik het raam open heb staan als ik thuis ben. Ik moet zeggen dat ik wel merk dat ze wat vrolijker worden. Macy was laatst zo blij dat ze Lee ondersteboven liep terwijl ze om eten aan het vragen was. Lee, de goedzak, snapte het niet en liep maar achteruit, maar wist ook niet of hij nog wel mocht bedelen en ging maar zielig zitten kijken op de voerbak. Natuurlijk had ik ze allebei gewoon lekker eten gegeven. Macy kwam al snel terug op haar enthousiasme door gewoon te eten en weg te lopen als Lee te dicht bij haar in de buurt kwam.

Al met al was het dus een vage dag...

Congres 2015

Handdoeken die bij Stichting Cavia zijn aangekomen

Goed nieuws! Ergens na tweede kerstdag zijn de handdoeken bij Stichting Cavia terecht gekomen. Dit betekend dus dat de cavia's daar eindelijk lekkere warme handdoeken hebben en dus gewoon kunnen knuffelen met handdoeken. (Ik meen mij nog twee cavia's te kunnen herinneren die erg veel van handdoeken en dekentjes houden...)
Ik ben blij dat ik wat voor die caafjes heb kunnen betekenen.

Momenteel zit ik op het Congres van de NJN, hard aan het werk met brainstormen voor het nieuwe hoofdbestuursfilmpje. Het thema is "NJN into the future". Super gaaf allemaal, alleen ja, wat voor kleding trek je aan naar het congres? Ik heb besloten om het bij accessoires te houden, dat was tenslotte veel makkelijker. Al een tijdje ben ik in het bezit van een ketting met de TARDIS van Dr. Who en een Dalek, dus die heb ik meegenomen.

Voor de mensen die niet weten wat een TARDIS is: Tardis staat voor Time And Relative Dimensions In Space en het is dus de tijdmachine van de Doctor. De TARDIS is in staat om verschillende vormen aan te nemen. Tijdens de serie Dr. Who is het voornamelijk een Police Box uit de jaren 60 in Engeland. Buiten dat de TARDIS een enorm gave uiterlijk heeft, is het ook nog eens groter aan de binnenkant dan aan de buitenkant. In de slotaflevering van Seizoen 5 omschrijft Amy Pond de TARDIS heel mooi. (bron: Wikipedi - TARDIS)

Verder had  ik ook Dalek bij me. De Daleks zijn de oudste vijanden van de Doctor. Het zijn een soort van machines vol met haat en willen eigenlijk vooral de mensheid en vooral de Doctor vernietigen. Daleks zijn moeilijk te vernietigen, kogels hebben niet veel nut op ze. Echter bestaan ze helemaal uit metaal, dus het beste kan je ze laten exploderen of elektrocuteren. Het bekenste wat de Daleks zeggen is "Exterminate!". (bron: Wikipedia - Dalek)

Helaas had ik het tijdens het congres te druk om me bezig te houden met daleks, tardissen en doctors, ik moest nog opzoek naar 2 van de 6 hoofdbestuursleden, want ja, ik ga hoofdbestuur doen het komende jaar. Het was best wel een klus om mensen voorzichtig te overtuigen dat het super leuk is om in het hoofdbestuur te gaan. Het is gelukkig uiteindelijk gelukt om mensen te vinden die het hoofdbestuur in willen, dus we zijn compleet.

De overdacht was super spannend, maar is wel goed gegaan.

Nu nog wachten opdat ik ingewerkt kan worden en het echte werk kan gaan beginnen.

De caafjes en ik wensen jullie een gelukkig en cavia-achtig 2016!