Tegenstijdige dag

Gisteren was echt een rampendag, of was het juist mijn geluksdag? Ik weet het niet meer. Het begon wel lekker, gewoon op relatief normale tijd opgestaan, beetje mailtjes voor mijn HB-functie beantwoord, notulen uitgewerkt en opgestuurd naar mijn commissieleden. Al met al ging alles wel aardig.

Toch moest mijn prima dagje een beetje een chaos-moment aannemen: ik verloor mijn telefoon terwijl ik op weg was naar Frank. Een aardige Aziatisch meisje vertelde mij dat ik hem was verloren. Ze had hem niet opgeraapt, maar ze was mij hard achteraan gefietst. Ze zei dat ze al een tijdje naar mij aan het roepen was, maar dat had ik niet gehoord, want ik had echt enorme tegenwind. Ze vertelde me waar ik mijn telefoon kon vinden en dat ik me maar moest haasten.

Ik dus terugfietsen, TARDIS te vinden, geen telefoon. Ik ben het stuk wel zes keer heen en weer gelopen, maar hij lag er gewoon niet. Beetje in paniek naar mijn woonstudieslaapkeuken gefietst, daar met mijn HB-telefoon mijn vader gebeld en de situatie uitgelegd. Het was wel een beetje zuur, bij mijn telefoon zat ook mijn pinpas... Terwijl ik met mijn vader aan het doorspreken was welke stappen ik allemaal moest ondernemen om ervoor te zorgen dat er geen misbruik werd gemaakt van mijn telefoon en pinpas, kreeg ik een berichtje op Facebook met de vraag of ik mijn mobiel kwijt was. Ja! Zeker wel! Even over mijn hoofd gekrapt over het feit dat die persoon wist dat het mijn telefoon was, maar zodra ik zag dat zij een gemeenschappelijke vriend had die bij mij op de gang woonde, maakte dat wel weer logisch. Meteen afspraak gemaakt om mijn telefoon op te halen. Eerst ben ik even een reep chocolade voor haar wezen halen, want je ziet het nog weinig, eerlijke mensen. Dus dat verdient wel een reep chocolade. Uiteindelijk zat ik dus weer op mijn fiets naar de universiteit, waar ik mijn telefoon kon ophalen. Daarna naar Frank gefietst.

Bij Frank was het een beetje een rare situatie: alle draadjes waren weg. Ben maar gewoon naar achteren gelopen om te lezen wat er aan de hand is: de loonwerker die de mest komt verspreiden komt binnenkort, en dan is het wel handig als de stroomdraadjes weg zijn. Logisch. Ook hoefde ik niet uit te mesten, er kwam toch binnenkort mest op de weide. Echter moest er wel een deel van de mesthoop "verdunt" worden, dus moest ik eventjes wat mest erop scheppen. Nou dat is geen probleem, buiten dat het echt zwaar is. Ik heb toch wel bijna een metertje gedaan, dat was wel chill.


Verder nog even met Frank gespeeld, voornamelijk rond laten rennen. Achteraf laat ik hem altijd eventjes wat voor zichzelf doen, terwijl ik oersaai op mijn telefoon zit. Als eerst moest meneer rollen, want hij was een beetje bezweet en dat kriebelt. Ik heb het stiekem gefilmd, al vond hij het wel verdacht en kwam het even besnuffelen.

Verder gaat alles wel prima in cavialand. Ze slapen veel, eten veel, poepen veel, maken soms ruzie met elkaar en ruiken het voorjaar! Ja, voorjaar! Het is de laatste paar dagen zulk lekker weer dat ik het raam open heb staan als ik thuis ben. Ik moet zeggen dat ik wel merk dat ze wat vrolijker worden. Macy was laatst zo blij dat ze Lee ondersteboven liep terwijl ze om eten aan het vragen was. Lee, de goedzak, snapte het niet en liep maar achteruit, maar wist ook niet of hij nog wel mocht bedelen en ging maar zielig zitten kijken op de voerbak. Natuurlijk had ik ze allebei gewoon lekker eten gegeven. Macy kwam al snel terug op haar enthousiasme door gewoon te eten en weg te lopen als Lee te dicht bij haar in de buurt kwam.

Al met al was het dus een vage dag...

Prioriteiten en je hooi in je neus steken

Zo, het is al weer een tijdje geleden, maar gelukkig heb ik weer eens inspiratie én tijd om een blogje te schrijven. Ik heb het echt behoorlijk druk met het regelen van de zomerkampen en daarnaast nog mijn studie, Frank en natuurlijk de caafjes.

Sinds september judo ik en ik heb op 15 februari mijn officiële eerste blessure door judo opgelopen. Ik heb mijn hiel bezeerd tijdens het valbreken met een of andere halve schouder-/heupworp. Ja, au... Dus ik kan nu slecht lopen en daarom ben ik al een tijdje niet meer bij Frank geweest. Vandaag was ik er wel even en heb ook wat met hem gedaan: opjagen. Echt op de simpelste manier ooit, gewoon door een lange zweep (en dan nog niet eens de langste) naar hem te wijzen. Frank gaat dan vanzelf heel blij en super actief rondjes om mij heen rennen. Daarna ben ik even op een bankje gaan zitten om mijn voet te ontlasten en ondertussen bleef Frank bij mij kleven als een blij ei. Nou is dat natuurlijk geen probleem en het moment om mijzelf even fotografisch te ontplooien. Dus een serie'tje foto's van Frank genomen. Het is vooral zoals de foto hiernaast, want meneer stond gewoon heerlijk bij mij te staan en naar de omgeving te staren (en stiekem een beetje mooi te zijn). Daar heb ik geen problemen mee.

Na de foto's nog heerlijk met hem staan kroelen en knuffelen en daarna zonder enig probleem weer terug op de wei te zetten. Soms is het echt een heerlijk beest, maar soms kan hij ook wat krielig zijn (bijvoorbeeld als hij wel wil werken, maar dan geen tuig om...) Maar vandaag hebben we gewoon heerlijk van elkaar genoten.

Mr. Lee heeft moeite met dat er geen eten bij de tent ligt

En wat is het nieuws in cavialand? Nou, best wel heftig allemaal: Mr. Lee heeft prioriteitenissues, Macy neemt een spraakverwarring letterlijk en er is een appel! Ja, je leest het goed, een APPEL!

Mr. Lee komt toch maar naar buiten

Afgelopen week heb ik rondom cavia-etenstijd (uurtje of 10 in de avond) de kooi verschoond. Dit natuurlijk tot ontsteltenis van de cavia's, want wanneer krijgen we dan eten? En krijgen we überhaupt wel eten? Ja, tuurlijk wel, gekkies, maar nu gewoon niet in de kooi. Dat was voor Macy geen probleem, zij eet wel buiten de kooi en gewoon in het openbaar. Lee had er iets meer problemen mee. Hij rende eerst heel hard naar de tent, om vervolgens moeilijk te kijken bij het feit dat daar geen eten lag... Dus vervolgens was het rekken en
strekken met je hoofd naar buiten om te kijken of je dan bij het eten kan. Nope, ik had het net te ver weg neergelegd.

Gezellig saampjes eten

Arm beest, zou je denken. Nou nee, hij kan best wel even wat bewegen voor zijn eten. Uiteindelijk kwam hij wel naar buiten, meer met tegenzin, maar hij deed het wel. En ik was super trots op hem, hij sleepte het eten niet eens naar de tent terug om daar te eten, dus ja, trots op die haarbal.

Ze hebben allebei lekker buiten zitten eten totdat al het lekkere opwas, daarna is eerst Lee en vervolgens ook maar Macy terug naar de tent gegaan om daar te gaan zitten mokken.  Gelukkig had ik een oplossing voor dit en dat is de appel. Nou zijn mijn twee caafjes af en toe blij met een appel, meestal niet, maar nu toch wel. Ik heb er namelijk gewoon vet brutaal een hele appel neergelegd. En om heel eerlijk te zijn was het hilarisch! Lee knabbelde eraan, Macy ook een beetje, maar ze ging vooral cavia-bekjes trekken. Een beetje rondkijken als een briljante, slimme, totaal niet oude en af en toe compleet domme cavia. Het was echt schattig en maakte haar ook meteen fotogeniek. Ik heb echt een hoop van die briljante foto's van haar.

Macy aan het cavia'en

Maar niet alleen alles was goed en fijn. Donderdag besloot Macy om een spraakverwarring letterlijk te nemen. In plaats van dat ze haar neus in het hooi stak, stak je de hooi in haar neus. Ik was gewoon even aan het chillen op mijn bed, vlak voordat ik besloot eten te koken. Macy begon opeens heel veel niesgeluidjes te maken en zich tussendoor te wassen, dus het leek erop dat ze een soort van verkouden was. Ik werd er echt niet blij van, want op het moment dat een cavia verkouden wordt of de griep krijgt, is het gewoon afgelopen met ze. Nadat ik even had gekookt en gegeten, besloot ik om wat thee te maken en terwijl het water kookte, heb ik even naar Macy gekeken. Er bleek een hooitje in haar neus te zitten. Niet heel chill. Ik heb wel eens met Mr. Lee gehad dat er een tussen zijn lippen vast zat, die kon ik er zonder problemen uittrekken, hij had daar ook niet zoveel last van, buiten dat hij even een rare kop trok, maar het was wel zo opgelost. Bij Macy was het compleet anders: bij haar zat in het haar linker neusgat. Ik dus maar voorzichtig het hooitje eruit getrokken, het ging gepaard met wat gesnuif op het eind, maar verder niets, dacht ik. Het duurde even, maar toen begon het: de bloedneus. Er was even een golf van paniek... bloed uit de neus van een cavia, in de avond! Gelukkig was mijn water net klaar met koken, dus dat in een schone beker gedaan, wattenstaafjes gepakt en in het net gekookte water gedompeld. Even laten afkoelen en toen ben ik begonnen met het schoonmaken van de neus. Het bleek helemaal niet zo ernstig te zijn, het was al gestopt met bloeden, dus hoefde ik het alleen maar schoon te maken. Macy was er enorm blij mee, ze was meteen vrolijk toen ik haar terug gezet had.

De dag erna even gecontroleerd of ze nog wel met dat neusgat kon ademen. Ik was een beetje bezorgd omdat bloed soms een prop kan vormen en de neus kan afsluiten, of zelfs doorbloeden en langzaam haar longen laten vullen. Ik heb Macy gevangen, haar rechter neusgat afgesloten met mijn vinger en even gekeken of er paniek ontstond. Er was helemaal niets, behalve een cavia die in dubio was over wat ze moest doen: wachten of bijten. Het duurde maar 5 seconden voor ik haar zag gaan nadenken (ja ja, Macy heeft een nadenkhoofd) en toen heb ik haar neus snel vrij gelaten. Er was gelukkig niks aan de hand.

Nu is ze al de hele week vrolijk en kan ik haar bijna aaien in de kooi (iets wat normaal niet kan).  Dus ja, even geschrokken, allebei denk ik, maar gelukkig niks aan de hand.

Goed, tot het volgende avontuur!

Granulaat op

Kooi met hooi en zaagsel

Het zit me niet helemaal mee deze week, en dan is het pas dinsdag...

Vandaag kwam ik erachter dat ik nog steeds geen granulaat had besteld, dus moest ik aan mijn reservepak zaagsel beginnen. Nou is dat niet zo'n ramp, maar het lag wel onder enkele spullen verstopt. Niet ideaal dus. Gelukkig ben ik niet compleet bedolven onder mijn spullen terwijl ik het pakte, maar ik wist wel meteen dat ik toch echt een keer mijn opslag moet opruimen, haha.

Maar goed, ik dus zaagsel in de kooi doen, gaat het helemaal niet zo makkelijk... zaagsel zit behoorlijk vast in de verpakking. Daarnaast kreeg ik ook al bijna niet de verpakking stuk. Zodra mij dit wel allemaal gelukt was, viel me op dat het ook nog eens behoorlijk graag in klonters wil blijven zitten... *zucht*

Oh, had ik al gezegd dat zaagsel veel meer stoft dan granulaat? Nee, nou dan weet je het nu. Ik was super blij dat het klaar was, kon ik eindelijk in de corridor mijn kleding afkloppen van al het stof. Toen ik terug kwam en mijn toetsenbord bekeek, bleek het onder het stof te zitten, net als mijn telefoon, muis, to-do-boekje, Rat (het hoofdbestuursknuffel) en eigenlijk alles...

Maar om eerlijk te zijn, is het zaagsel vandaag niet alleen slecht, mijn caafjes zijn nu ontzettend blij met hun schone kooi (ik ook wel, de kooi stonk als je je neus erin stak om een caafje te vangen/aaien) en ik ben blij met een blije caaf!

Blije caaf! (en stiekem op de achtergrond ook een)

Eventjes een disclaimer: dat zaagsel naast de kooi heb ik niet gedaan, dat was de verpakking die opeens half terug sprong en mijn vloer bevuilde... Inmiddels is het opgeruimd, want net als granulaat loop je zaagsel zo door je hele slaapstudiewoonkeuken heen.

HBV'en

Afgelopen woensdag was de NJN bij ons om te vergaderen. Nou was het niet zo'n ramp, omdat ik er zelf ook bij moest zijn. Nou was ik echt de hele dag druk in de weer met het klaar maken van mijn woonstudieslaapkeuken zodat er zes mensen in konden. En dat was niet niks, want zoals het altijd gaat met opruimen bij mij, maak ik er eerst een grotere chaos van en dan ruim ik het pas op. Ik moet zeggen, het verhoogd het opruim effect wel enorm! Eerst kon ik amper lopen in mijn kamer, het was echt springen van de ene vloerplek naar de andere, want echt overal lagen boeken, tassen, schoenen en kleding (zowel schone als vuile hoopjes). Na alles in de wasmachine of wasmand te gooien was ongeveer 80% van mijn vloer weer zichtbaar. Daarna heb ik mijn schoenen en tassen opgeruimd en toen had ik ongeveer mijn hele vloer tevoorschijn getoverd.

Nadat de vloer leeg was, kon ik gaan beginnen aan het zuigen, schoonmaken van oppervlakten waar veel stof op lag en al dat soort dingen. Het was aardig wat werk, maar alles was uiteindelijk op
tijd schoon!

Ik ben daarna wezen koken voor het HB (hoofdbestuur), wat wel leuk was, behalve dat ik wat had gemorst en het aanrecht, dat ik er vlak voor super schoon had gemaakt, weer vies werd. Het eten werd door iedereen lekker gevonden.

De cavia's waren best wel onder de indruk van mijn drukke bezigheid en ze lagen lekker te slapen tijdens de vergadering.

Natuurlijk kon ik het niet laten, dus had ze nog wel even geknuffeld. Helaas was het toch wel afleidend voor de rest van mijn mede-HB-ers. Dus ja, dan maar vergaderen zonder.

Ach ja, gelukkig heb ik nog genoeg tijd zonder de vergaderingen om de caafjes te knuffelen, dus ja. Ze krijgen echt wel genoeg aandacht.

Congres 2015

Handdoeken die bij Stichting Cavia zijn aangekomen

Goed nieuws! Ergens na tweede kerstdag zijn de handdoeken bij Stichting Cavia terecht gekomen. Dit betekend dus dat de cavia's daar eindelijk lekkere warme handdoeken hebben en dus gewoon kunnen knuffelen met handdoeken. (Ik meen mij nog twee cavia's te kunnen herinneren die erg veel van handdoeken en dekentjes houden...)
Ik ben blij dat ik wat voor die caafjes heb kunnen betekenen.

Momenteel zit ik op het Congres van de NJN, hard aan het werk met brainstormen voor het nieuwe hoofdbestuursfilmpje. Het thema is "NJN into the future". Super gaaf allemaal, alleen ja, wat voor kleding trek je aan naar het congres? Ik heb besloten om het bij accessoires te houden, dat was tenslotte veel makkelijker. Al een tijdje ben ik in het bezit van een ketting met de TARDIS van Dr. Who en een Dalek, dus die heb ik meegenomen.

Voor de mensen die niet weten wat een TARDIS is: Tardis staat voor Time And Relative Dimensions In Space en het is dus de tijdmachine van de Doctor. De TARDIS is in staat om verschillende vormen aan te nemen. Tijdens de serie Dr. Who is het voornamelijk een Police Box uit de jaren 60 in Engeland. Buiten dat de TARDIS een enorm gave uiterlijk heeft, is het ook nog eens groter aan de binnenkant dan aan de buitenkant. In de slotaflevering van Seizoen 5 omschrijft Amy Pond de TARDIS heel mooi. (bron: Wikipedi - TARDIS)

Verder had  ik ook Dalek bij me. De Daleks zijn de oudste vijanden van de Doctor. Het zijn een soort van machines vol met haat en willen eigenlijk vooral de mensheid en vooral de Doctor vernietigen. Daleks zijn moeilijk te vernietigen, kogels hebben niet veel nut op ze. Echter bestaan ze helemaal uit metaal, dus het beste kan je ze laten exploderen of elektrocuteren. Het bekenste wat de Daleks zeggen is "Exterminate!". (bron: Wikipedia - Dalek)

Helaas had ik het tijdens het congres te druk om me bezig te houden met daleks, tardissen en doctors, ik moest nog opzoek naar 2 van de 6 hoofdbestuursleden, want ja, ik ga hoofdbestuur doen het komende jaar. Het was best wel een klus om mensen voorzichtig te overtuigen dat het super leuk is om in het hoofdbestuur te gaan. Het is gelukkig uiteindelijk gelukt om mensen te vinden die het hoofdbestuur in willen, dus we zijn compleet.

De overdacht was super spannend, maar is wel goed gegaan.

Nu nog wachten opdat ik ingewerkt kan worden en het echte werk kan gaan beginnen.

De caafjes en ik wensen jullie een gelukkig en cavia-achtig 2016!

Kerstpakket voor Stichting Cavia Bakkeveen

Kerst is een periode van goed doen, goed voelen, lekker eten en vooral van verwennen. Nou is Kerst eigenlijk elk jaar een beetje hetzelfde bij ons thuis, cadeautjes aan elkaar en veel en lekker eten. Gelukkig konden we dit jaar ook wat goeds doen voor een hoop mensen en cavia's!

Dit jaar hebben we de badkamer verbouwd en daarbij een nieuwe kleur uitgekozen om alles mee aan te kleden. We hadden eerst licht en donker groene accessoires en handdoeken, inmiddels is het omgetoverd tot turquoise blauwe handdoeken en accessoires. Mijn ouders hebben dus allemaal nieuwe handdoeken gekocht en eigenlijk konden de oude weggegooid worden. Dat hebben we niet gedaan. Mijn moeder kwam erachter dat Stichting Cavia altijd opzoek is naar nieuwe handdoeken, dus  hebben we besloten om daar de handdoeken naar toe te brengen.

Het duurde maar en duurde maar voordat we eindelijk een dag hadden gevonden om naar Stichting Cavia te rijden. De dag is eigenlijk nooit gepland omdat de benzinekosten veel te hoog waren (het is vanaf het huis van mijn ouders 200 km heen en 200 km terug, best wel veel) dus hebben we besloten om ze maar op te sturen. Maar voor het opsturen heb je wel een doos nodig waar alles inpast. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het veel handdoeken waren en wij over weinig grote dozen beschikken.

Gisteren had mijn moeder van mijn vader een kerstpakket gekregen. Het was een best wel groot en mooi pakket, met veel lekkers. Zodra mijn moeder het pakket had uitgepakt hadden we bedacht om er alle handdoeken voor Stichting Cavia in te doen. Daarna kreeg ik meteen de taak om een adreslabel uit te printen en een briefje erbij te doen. Nou heb ik dit plaatje gemaakt:

Best wel aardig al zeg ik het zelf! Deze meteen in de doos gedaan, dichtgepakt, adres erop gemonteerd en meteen naar de pakketverzenddienst gestuurd. Beetje jammer dat ik in al mijn enthousiasme ben vergeten om een foto te maken. Het was een mooie doos, met herfstkleuren en hertjes erop. Lekker vrolijk en gezellig. Nu is het pakket inmiddels op de bus en zit ik thuis te mokken omdat ik ben vergeten foto's te maken... Naja, hij komt vast goed aan en ik weet zeker dat het pakketje gewaardeerd wordt.

Mocht ik toch nog foto's tegenkomen vanuit Stichting Cavia, dan plaats ik ze natuurlijk meteen.

Kerstinkopen

Ojee, zo druk met lesgeven, reflectieverslagen maken, zorgen dat cavia's niet in een depressie raken omdat ik veel weg ben en het bij elkaar schrapen van een nieuw Hoofdbestuur voor de NJN (momenteel zitten mijn toekomstige bondsvoorzitter en ik te schrapen in een lege ijsbak), dat ik mijn blog helemaal ben vergeten.. sorry jongens en meisjes!

Inmiddels is het alweer het seizoen van cadeaustress, boomkoopstress, en eigenlijk gewoon vakantiestress. Er moet veel gedaan worden om een mooie Kerst bij elkaar te krijgen. Ook ik ben behoorlijk in de weer geweest. Ik vier dit jaar Kerst bij mijn ouders, dat betekend dus dat ik twee weken weg ben uit mijn kamertje, oftewel, de caafjes moesten meeverhuizen... Nou klinkt het simpeler dan dat het is, want wat moet er allemaal mee, hoeveel tijd heb ik om alles te verzamelen en het allerbelangrijkste: hoe krijg ik ze bij mijn ouders.

Gelukkig beschik ik over een auto, dus kan ik gewoon van hot naar her rijden, eventueel zelfs met caafjes, dus dat heb ik ook gedaan. Spullen verzameld, waar ik een half uur over zou moeten doen volgens mijn planning, bleek toch een uur te zijn en nog steeds ben ik dingen vergeten. Maar goed, ik had wel het mazzeltje dat ik nieuwe voorraden nodig had, dus die heb ik online besteld en bij mijn ouders laten afleveren. Scheelt weer sjouwen. De auto zat aardig vol, cavia's erin, voer voor caafjes erin, kleding erin, kerstcadeautjes erin en tenslotte ik er ook maar in. Auto stampvol, onderweg de meest hilarische blikken van mijn medeweggebruikers (waaronder een politieagent met zijn hond), want ja, wanneer zie je nou een klein schattig autootje, zoals de mijne, volgestouwd met cavia's, kleding, eten en een hongerig persoon? Niet zo vaak volgens mij.

De caafjes op hun nieuwe plek

Aan het verhuizen zat een minder leuke kant, de cavia's waren compleet van slag. Mr. Lee was er heilig van overtuigd dat ik niet meeverhuisd was, Macy herkende de geur en de omgeving wel, maar vond de locatie van de kooi een beetje apart (normaal staan ze naast de servieskast, maar nu voor de tv omdat er een andere kast naast de servieskast staat). Ik had het best wel zwaar de eerste paar dagen dat ik bij mijn ouders was, ik moest achterstallige klusje opknappen en twee cavia's overtuigen dat ik meeverhuisd was. Macy was snel overtuigd, terwijl Mr. Lee toch wel 2 knuffelbeurten nodig had. Nu is hij gelukkig ervan overtuigd dat ik daar ook ben en begint al langzaam weer luidruchtig om eten te zeuren als er iemand beweegt (wat best vaak is met 5 man in huis...)

Zodra de caafjes een beetje gesetteld waren, ik gegeten had, heb ik een cadeaulijst gemaakt. Niet super simpel om te doen, maar het is gelukt, de tussenstand is:

• Moeders: niks
• Vaders: niks
• Broertje: niks
• Zusje: half
• Caafjes: niks
• Vogels: niks

Oké, maakt alles meteen weer interessant, moet op kerstcadeautjes jacht. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, want wat wil moeders hebben? Wat wil vaders hebben? En broertje is nou ook niet echt het makkelijkste van alles...

Daarnaast ga ik tweede kerstdag naar een vriendin, dus voor haar moet ik ook wat halen, en voor de rest van haar familie. Nou had ik gelukkig wat voor haar vader, een idee voor haar moeder, idee voor haar zusje (wat toch compleet anders is geworden) en natuurlijk iets voor die vriendin zelf... Ach ja, het komt allemaal wel goed dacht ik.

Lekker uitgerust, lekker geslapen, naar de Q-music Santarun geweest in de Winter Efteling, lekker door het park heen gehobbeld, met vreemde mensen gesproken, met een vriendin veel lol gehad, afterparty bezocht, etc. Hele gave mok gekocht en natuurlijk ben ik nu eigenaar van de Q-music Santarun-kostuum! Maar daar hadden we het niet over

Inmiddels is het al weer de dinsdag voor Kerst, oftewel nog twee dagen totdat het Kerst is, en ik geloof dat ik wel een beetje moest opschieten met de kerstcadeautjes. Sinds zaterdag ben ik als een gek bezig geweest om een lijstje te maken met wat ik iedereen wil gaan geven, druk internet over geweest voor prijsindicatie of zelfs al het bestellen. Nou verwacht ik vandaag nog twee pakketjes, waarvan één een cadeautje is van mijn broertje voor mijn moeder, één een cadeautje voor mijn moeder van mij. Ik verwacht ze rond 15:00 uur. Spannend allemaal!

Inmiddels is de kerstcadeuatussenstand:

• Moeders: wachten op bezorging (laatste bericht was dat het in het sorteercentrum lag)
• Vaders: gekocht en ingepakt op 1 klein dingetje na
• Zusje: ingepakt en andere helft wordt pas na Kerst geleverd (sorry) (niet leverbaar :') )
• Broertje: wachten op bezorging, vrees dat het pas na Kerst komt (sorry) (wordt verstuurd binnen 7 werkdagen, de kerstdagen uitgezonderd)
• Vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
• Zusje van vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
• Moeders van vriendin: gekocht en ingepakt
• Vaders van vriendin: gekocht en ingepakt

Ik geloof dat ik er wel bijna ben zo. Er moeten nog wat tegoedbonnen worden gemaakt voor het geval dingen niet binnenkomen.

Ik heb werk aan de winkel, dus ik sluit deze blog af.

Later!