Congres 2015

Handdoeken die bij Stichting Cavia zijn aangekomen

Goed nieuws! Ergens na tweede kerstdag zijn de handdoeken bij Stichting Cavia terecht gekomen. Dit betekend dus dat de cavia's daar eindelijk lekkere warme handdoeken hebben en dus gewoon kunnen knuffelen met handdoeken. (Ik meen mij nog twee cavia's te kunnen herinneren die erg veel van handdoeken en dekentjes houden...)
Ik ben blij dat ik wat voor die caafjes heb kunnen betekenen.

Momenteel zit ik op het Congres van de NJN, hard aan het werk met brainstormen voor het nieuwe hoofdbestuursfilmpje. Het thema is "NJN into the future". Super gaaf allemaal, alleen ja, wat voor kleding trek je aan naar het congres? Ik heb besloten om het bij accessoires te houden, dat was tenslotte veel makkelijker. Al een tijdje ben ik in het bezit van een ketting met de TARDIS van Dr. Who en een Dalek, dus die heb ik meegenomen.

Voor de mensen die niet weten wat een TARDIS is: Tardis staat voor Time And Relative Dimensions In Space en het is dus de tijdmachine van de Doctor. De TARDIS is in staat om verschillende vormen aan te nemen. Tijdens de serie Dr. Who is het voornamelijk een Police Box uit de jaren 60 in Engeland. Buiten dat de TARDIS een enorm gave uiterlijk heeft, is het ook nog eens groter aan de binnenkant dan aan de buitenkant. In de slotaflevering van Seizoen 5 omschrijft Amy Pond de TARDIS heel mooi. (bron: Wikipedi - TARDIS)

Verder had  ik ook Dalek bij me. De Daleks zijn de oudste vijanden van de Doctor. Het zijn een soort van machines vol met haat en willen eigenlijk vooral de mensheid en vooral de Doctor vernietigen. Daleks zijn moeilijk te vernietigen, kogels hebben niet veel nut op ze. Echter bestaan ze helemaal uit metaal, dus het beste kan je ze laten exploderen of elektrocuteren. Het bekenste wat de Daleks zeggen is "Exterminate!". (bron: Wikipedia - Dalek)

Helaas had ik het tijdens het congres te druk om me bezig te houden met daleks, tardissen en doctors, ik moest nog opzoek naar 2 van de 6 hoofdbestuursleden, want ja, ik ga hoofdbestuur doen het komende jaar. Het was best wel een klus om mensen voorzichtig te overtuigen dat het super leuk is om in het hoofdbestuur te gaan. Het is gelukkig uiteindelijk gelukt om mensen te vinden die het hoofdbestuur in willen, dus we zijn compleet.

De overdacht was super spannend, maar is wel goed gegaan.

Nu nog wachten opdat ik ingewerkt kan worden en het echte werk kan gaan beginnen.

De caafjes en ik wensen jullie een gelukkig en cavia-achtig 2016!

Kerstpakket voor Stichting Cavia Bakkeveen

Kerst is een periode van goed doen, goed voelen, lekker eten en vooral van verwennen. Nou is Kerst eigenlijk elk jaar een beetje hetzelfde bij ons thuis, cadeautjes aan elkaar en veel en lekker eten. Gelukkig konden we dit jaar ook wat goeds doen voor een hoop mensen en cavia's!

Dit jaar hebben we de badkamer verbouwd en daarbij een nieuwe kleur uitgekozen om alles mee aan te kleden. We hadden eerst licht en donker groene accessoires en handdoeken, inmiddels is het omgetoverd tot turquoise blauwe handdoeken en accessoires. Mijn ouders hebben dus allemaal nieuwe handdoeken gekocht en eigenlijk konden de oude weggegooid worden. Dat hebben we niet gedaan. Mijn moeder kwam erachter dat Stichting Cavia altijd opzoek is naar nieuwe handdoeken, dus  hebben we besloten om daar de handdoeken naar toe te brengen.

Het duurde maar en duurde maar voordat we eindelijk een dag hadden gevonden om naar Stichting Cavia te rijden. De dag is eigenlijk nooit gepland omdat de benzinekosten veel te hoog waren (het is vanaf het huis van mijn ouders 200 km heen en 200 km terug, best wel veel) dus hebben we besloten om ze maar op te sturen. Maar voor het opsturen heb je wel een doos nodig waar alles inpast. Dat was makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien het veel handdoeken waren en wij over weinig grote dozen beschikken.

Gisteren had mijn moeder van mijn vader een kerstpakket gekregen. Het was een best wel groot en mooi pakket, met veel lekkers. Zodra mijn moeder het pakket had uitgepakt hadden we bedacht om er alle handdoeken voor Stichting Cavia in te doen. Daarna kreeg ik meteen de taak om een adreslabel uit te printen en een briefje erbij te doen. Nou heb ik dit plaatje gemaakt:

Best wel aardig al zeg ik het zelf! Deze meteen in de doos gedaan, dichtgepakt, adres erop gemonteerd en meteen naar de pakketverzenddienst gestuurd. Beetje jammer dat ik in al mijn enthousiasme ben vergeten om een foto te maken. Het was een mooie doos, met herfstkleuren en hertjes erop. Lekker vrolijk en gezellig. Nu is het pakket inmiddels op de bus en zit ik thuis te mokken omdat ik ben vergeten foto's te maken... Naja, hij komt vast goed aan en ik weet zeker dat het pakketje gewaardeerd wordt.

Mocht ik toch nog foto's tegenkomen vanuit Stichting Cavia, dan plaats ik ze natuurlijk meteen.

Kerstinkopen

Ojee, zo druk met lesgeven, reflectieverslagen maken, zorgen dat cavia's niet in een depressie raken omdat ik veel weg ben en het bij elkaar schrapen van een nieuw Hoofdbestuur voor de NJN (momenteel zitten mijn toekomstige bondsvoorzitter en ik te schrapen in een lege ijsbak), dat ik mijn blog helemaal ben vergeten.. sorry jongens en meisjes!

Inmiddels is het alweer het seizoen van cadeaustress, boomkoopstress, en eigenlijk gewoon vakantiestress. Er moet veel gedaan worden om een mooie Kerst bij elkaar te krijgen. Ook ik ben behoorlijk in de weer geweest. Ik vier dit jaar Kerst bij mijn ouders, dat betekend dus dat ik twee weken weg ben uit mijn kamertje, oftewel, de caafjes moesten meeverhuizen... Nou klinkt het simpeler dan dat het is, want wat moet er allemaal mee, hoeveel tijd heb ik om alles te verzamelen en het allerbelangrijkste: hoe krijg ik ze bij mijn ouders.

Gelukkig beschik ik over een auto, dus kan ik gewoon van hot naar her rijden, eventueel zelfs met caafjes, dus dat heb ik ook gedaan. Spullen verzameld, waar ik een half uur over zou moeten doen volgens mijn planning, bleek toch een uur te zijn en nog steeds ben ik dingen vergeten. Maar goed, ik had wel het mazzeltje dat ik nieuwe voorraden nodig had, dus die heb ik online besteld en bij mijn ouders laten afleveren. Scheelt weer sjouwen. De auto zat aardig vol, cavia's erin, voer voor caafjes erin, kleding erin, kerstcadeautjes erin en tenslotte ik er ook maar in. Auto stampvol, onderweg de meest hilarische blikken van mijn medeweggebruikers (waaronder een politieagent met zijn hond), want ja, wanneer zie je nou een klein schattig autootje, zoals de mijne, volgestouwd met cavia's, kleding, eten en een hongerig persoon? Niet zo vaak volgens mij.

De caafjes op hun nieuwe plek

Aan het verhuizen zat een minder leuke kant, de cavia's waren compleet van slag. Mr. Lee was er heilig van overtuigd dat ik niet meeverhuisd was, Macy herkende de geur en de omgeving wel, maar vond de locatie van de kooi een beetje apart (normaal staan ze naast de servieskast, maar nu voor de tv omdat er een andere kast naast de servieskast staat). Ik had het best wel zwaar de eerste paar dagen dat ik bij mijn ouders was, ik moest achterstallige klusje opknappen en twee cavia's overtuigen dat ik meeverhuisd was. Macy was snel overtuigd, terwijl Mr. Lee toch wel 2 knuffelbeurten nodig had. Nu is hij gelukkig ervan overtuigd dat ik daar ook ben en begint al langzaam weer luidruchtig om eten te zeuren als er iemand beweegt (wat best vaak is met 5 man in huis...)

Zodra de caafjes een beetje gesetteld waren, ik gegeten had, heb ik een cadeaulijst gemaakt. Niet super simpel om te doen, maar het is gelukt, de tussenstand is:

• Moeders: niks
• Vaders: niks
• Broertje: niks
• Zusje: half
• Caafjes: niks
• Vogels: niks

Oké, maakt alles meteen weer interessant, moet op kerstcadeautjes jacht. Het is makkelijker gezegd dan gedaan, want wat wil moeders hebben? Wat wil vaders hebben? En broertje is nou ook niet echt het makkelijkste van alles...

Daarnaast ga ik tweede kerstdag naar een vriendin, dus voor haar moet ik ook wat halen, en voor de rest van haar familie. Nou had ik gelukkig wat voor haar vader, een idee voor haar moeder, idee voor haar zusje (wat toch compleet anders is geworden) en natuurlijk iets voor die vriendin zelf... Ach ja, het komt allemaal wel goed dacht ik.

Lekker uitgerust, lekker geslapen, naar de Q-music Santarun geweest in de Winter Efteling, lekker door het park heen gehobbeld, met vreemde mensen gesproken, met een vriendin veel lol gehad, afterparty bezocht, etc. Hele gave mok gekocht en natuurlijk ben ik nu eigenaar van de Q-music Santarun-kostuum! Maar daar hadden we het niet over

Inmiddels is het al weer de dinsdag voor Kerst, oftewel nog twee dagen totdat het Kerst is, en ik geloof dat ik wel een beetje moest opschieten met de kerstcadeautjes. Sinds zaterdag ben ik als een gek bezig geweest om een lijstje te maken met wat ik iedereen wil gaan geven, druk internet over geweest voor prijsindicatie of zelfs al het bestellen. Nou verwacht ik vandaag nog twee pakketjes, waarvan één een cadeautje is van mijn broertje voor mijn moeder, één een cadeautje voor mijn moeder van mij. Ik verwacht ze rond 15:00 uur. Spannend allemaal!

Inmiddels is de kerstcadeuatussenstand:

• Moeders: wachten op bezorging (laatste bericht was dat het in het sorteercentrum lag)
• Vaders: gekocht en ingepakt op 1 klein dingetje na
• Zusje: ingepakt en andere helft wordt pas na Kerst geleverd (sorry) (niet leverbaar :') )
• Broertje: wachten op bezorging, vrees dat het pas na Kerst komt (sorry) (wordt verstuurd binnen 7 werkdagen, de kerstdagen uitgezonderd)
• Vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
• Zusje van vriendin: gekocht, moet nog worden ingepakt
• Moeders van vriendin: gekocht en ingepakt
• Vaders van vriendin: gekocht en ingepakt

Ik geloof dat ik er wel bijna ben zo. Er moeten nog wat tegoedbonnen worden gemaakt voor het geval dingen niet binnenkomen.

Ik heb werk aan de winkel, dus ik sluit deze blog af.

Later!

Cavia's met gevoel

Ik heb het tot 11 december enorm druk, daarna tot 18 december matig druk en ik moet zeggen dat de caafjes er tot nu toe niet echt onder lijden.

Naja, misschien Mr. Lee wel, maar hij is enorm toegespitst op mensen en vooral mij (brenger van eten). Macy is blij, zoals elke zondag, als ik thuis kom. Ze weet dat als ik laat thuis kom, ze eten krijgt als ik binnen kom. Dat wordt nog wel even afkicken als ik straks weer regelmatig ga studeren.

Mr. Lee is vooral bezig met slapen en zielig doen als ik me stil hou in mijn kamer en zodra ik hem laat merken dat ik er ben, begint hij meteen rond te lopen en hooitjes op te eten. Macy blijft gewoon haar ding doen. Ik denk dat ik Mr. Lee maar even wat extra aandacht moet gaan geven zodat hij wat beter de dag door komt.

Jullie hoeven je geen zorgen te maken, alles is geregeld voor de caafjes: ontbijt, hooi, drinken, droogvoer, beetje omgevingsgeluid (radio) en natuurlijk avondeten. Verder praat ik tegen ze als ik er ben, steek af en toe mijn hand in de kooi (wordt gewaardeerd door Mr. Lee en verafschuwd door Macy), maar ze krijgen genoeg liefde en aandacht als ik thuis ben.

Ik weet dat deze blog kort is, maar ik ga nu eten eerst eten, voor ik van mijn bureaustoel val van de honger.

Later :)

Knuffelbeer

De laatste tijd ben ik hard aan het werk voor de universiteit en heb ik wat minder tijd voor mijn harige monsters (waarvan er één dus vooral harig is en de ander vooral een monster en ja, ik heb het over mijn cavia's). Nou vindt Macy het allemaal wel best, ze heeft Mr. Lee nog en al het voedsel dat ik achter laat in de kooi. Mr. Lee is er minder blij mee.

Nu is Mr. Lee altijd al erg betrokken met mijn activiteit in mijn kamer. Hij wordt zelf ook actief als ik actief ben, het is een beetje een troost voor als ik aan het opruimen ben. Maar nou ben ik de hele dag weg, sta 's ochtends vroeg op, kom 's avonds laat thuis en als ik dan thuis kom, duik ik, na het eten geven van de caafjes, meteen mijn bed in. Mr. Lee is blij met eten, minder blij met de verminderde aandacht.

Nou was ik gisteren thuis na een lange dag, het was al 22:30 uur toen ik mijn kamer in liep. Ik heb als eerste de caafjes eten gegeven, gewacht totdat het eten minder interessant werd en toen even de caafjes geaaid. Mr. Lee als eerste. Hij was niet blij met het feit dat hij eerst opgetild wordt (hij is wel braaf, maar moet er altijd even om mopperen), maar op schoot was hij blij. Mr. Lee is enorm van de knuffels, aandacht, aaien en gewoon naar zijn baasje kijken terwijl hij ook de voerbak leeg eet. Nou begin ik een beetje verkouden te worden en moet ik af en toe hoesten, dus dan stop ik ook met aaien: vrijwel meteen begint hij dan rond te kijken, beetje timide als ik hoest, maar daarna nieuwsgierig met zo'n blik van: "He, waar is mijn baasje nou?" Af en toe meldt hij ook dat het goed gaat door mijn hand te likken.

Macy is daarentegen heel anders, ze is minder met mij betrokken, weet wel wanneer ik opsta en dus actief begin te worden, dan kan ze om eten schreeuwen (het is niet echt meer roepen bij haar). Ze ontspant zich wel op schoot, maar eigenlijk maakt het haar allemaal niet zo veel uit.

Maar al met al is Lee dus een echte knuffelbeer en Macy gewoon een cavia.

13 jaar al cavia's aan het knuffelen

Vandaag ben ik jarig. Ondanks dat het mijn verjaardag is, toch wel een drukke dag gehad. Ik ben begonnen aan een periode van mobiel practicum geven voor de universiteit. Ik moest naar de fysio, de auto voor het practicum ophalen, de auto inladen, de tweede en laatste bijeenkomst hebben en Frank brokjes geven.

Daarnaast is het ook de dag dat het alweer 13 jaar geleden is dat mijn ouders de fout hebben gemaakt om mij een cavia te geven. Sinds die beruchte dag heb ik niet meer zonder harig beestje gezeten.

Maar: Happy birthday for me!

Toekomst

De afgelopen week ben ik bezig geweest met iets wat mijn toekomstige baan kan gaan zijn. Via de universiteit verzorg ik het Mobiele Practicum: Reizend DNA-lab: Prenataal onderzoek bij planten. Het is super veel werk, maar wel super leuk. Deze week alleen al heb ik geleerd hoe ik moet communiceren, wat nou de business kant is van prenataal onderzoek bij planten en vooral, hoe het practicum er nou wetenschappelijk uit ziet.

Nou weet ik zelf niet precies wat ik wil gaan doen na mijn studie, ik zit dus te overwegen om misschien het onderwijs in te gaan of om veldwerk te doen, misschien wel allebei (dat blijkt dus ook een ding te zijn). Nu ik hier zo over aan het nadenken ben, vraag ik me toch wel af of de cavia's ooit toekomstdromen hebben gehad.

Echter heb ik wel caafjes uit de opvang (wat ik persoonlijk beter vind dan een dierenwinkel), maar ze hebben daar alleen maar gezeten toen ze heel klein en jong waren, dus dat was maar een klein deel van hun leven.

Stel dat Macy kinderen had willen hebben, of Mr. Lee het mannetje waar de meeste vrouwtjes dol op zijn? Nou ja, dat werkt nu dus niet meer. Macy is te oud voor kleintjes en daarbij heeft ze een man zonder ballen. En ja, aangezien Mr. Lee geen ballen meer heeft, is hij nu maar over gestapt op het versieren van mensen.

Macy heeft trouwens ook wel potentie om de Columbus onder de cavia's te worden, ze rent overal naartoe, blind of niet, kent de omgeving of niet. Toen ze net bij mij stond, afgelopen januari, toen rende ze ook zo overal naartoe, toen kon ze nog zien. Inmiddels is ze blind en doet ze niet veel minder dan dat, alleen rent ze af en toe nog wel ergens tegenaan en dan is ze verbaast.

Mr. Lee heeft af en toe last van dagen dat je niet aan zijn rug, buik of billen mag zitten, misschien had hij wel de beste rodeo-cavia willen worden. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat hij ook goed kan trappen (ik was aan het checken op vetknobbels en andere zaken die er niet horen te zijn, en dat viel niet in de smaak). Ik denk dat Lee ook talent heeft voor Ninja-cavia of Wereldkampioen kicktrappen (aangezien hij alleen aan trappen doet en ik een cavia nog nooit heb zien boxen) onder de zwaargewichtcavia's, categorie: Harig.

Onee, ik weet het! Ze willen een paprika worden! Ze zijn er met z'n tweeën zo dol op, dat het me niets zou verbazen als ze op een dag naar me toe komen en vragen of ze een paprika mogen zijn.

Naja, ik weet het allemaal niet. Ze liggen momenteel te slapen, misschien dromen ze er wel over.

Ik ga even boos kijken naar mijn vaders lasagne, die wil niet ontdooien. Verder eet smakelijk iedereen en tot snel!