Schoonmaakroutine (1/3)

Oké, ik zit de laatste tijd best wel veel op YouTube filmpjes te kijken en af en toe komt er een filmpje langs waarbij random mensen (meestal wel prima Engels sprekend) hun schoonmaakroutine laten zien. Je hoeft nu niet weg te klikken, ik ben het niet van plan, maar toch vind ik het best frappant. Er is me namelijk één ding opgevallen: al die kamers/huizen zijn echt al super schoon! Waarom zou je een schoon huis schoon maken? Die mensen gaan er letterlijk  met een wit doekje overheen en het blijft wit, dus er ligt niet eens stof...

Dat was even mijn persoonlijke frustratie, maar goed. Ik heb toch wel even de behoefte om mijn schoonmaakroutine de wereld in te gooien, want als ik me er ook daadwerkelijk aan hou, dan is mijn kamer echt nog schoner dan een operatiekamer. Over het algemeen bestaat mijn routine uit 20 minuten tot een uur uitstellen van het schoonmaken en leuke muziek opzoeken. Dit is iets wat standaard is, verder varieert het per dag wat ik doe, en wat ik doe heeft ook niet echt een vaste dag.

Meestal maak ik 1x per week de keuken schoon, 2x per week de wc, 1x per week de douche (ik geloof een klein beetje in dat de douche zichzelf schoon spoelt), 2x per week stofzuigen, 1x per week dweilen, 2x per week de caviakooi en sinds begin 2017 elke dag 20 minuten opruimen.

Teddy en Nico hebben niet echt een schoonmaakding, ze wassen zichzelf een beetje. Ik moet Nico wat helpen met het verzorgen van zijn vacht (hij heeft zooooo lang haar!) en natuurlijk nagels knippen (ook voor Teddy). Verder maken ze ongeveer alles steady vies en als ze even los mogen rennen (wat best vaak is) ligt de viesmaakfrequentie wat hoger.

Om eerlijk te zijn vind ik het huishouden doen een beetje saai, het bestaat vooral uit dingen doen die je na een korte periode weer opnieuw moet doen. Het is werk dat altijd weer terug komt en daardoor dus gewoon stom is. Daarnaast ben ik geweldig goed in het creëren van rommel en chaos, wat het "even snel schoonmaken" ook niet goed helpt. En daarom ruim ik dus elke dag een beetje op. Ik moet zeggen, dat helpt best goed. De rommel die je dan maakt op een dag verdwijnen dan best snel weer en vaak hou ik genoeg tijd over om ook andere dingen op te ruimen of terug te zetten. Het is efficiënt dus.

Er zijn ook wel voordelen aan schoonmaken: alles gaat lekker ruiken en voor een korte periode voel ik me een soort van voldaan. Ik bedoel, ik heb iets dat vies was weer schoon gemaakt. En wat een extra bonus is, is het schoonmaken van de caviakooi. Die twee kleine harige beestjes zijn altijd heel vrolijk als ze weer in een schone kooi zitten en daar doe ik alles voor.

#MusicMonday: Cavy Corner Guinea Sanctuary

Oké, deze keer geen "normaal liedje", maar een liedje over cavia's! Ja, hebt een blog over cavia's of je hebt het niet... En ik heb het wel.

Ik ben op dit nummer gekomen door gewoon random wat rond te klikken op YouTube, tevens ook omdat ik een leuk liedje zocht voor iemands verjaardag. Ik kwam toen bij Parry Gripp terecht, die heeft een raar liedje over een kat die een verjaardagstaart likt.

Het was echt een raar nummer over die kat, door autoplay van YouTube kwam ik terecht op iets van een eenhoorn en in de "misschien vindt je dit ook leuk" kwam ik bij Cavy Corner Guinea Sanctuary. Het is een soort van promotienummer voor een asiel dat zich gespecialiseerd heeft op het gebied van cavia's. Eigenlijk is het dus een soort van Stichting Cavia, naar wat ik begrijp hebben ze ook hetzelfde doel, namelijk het redden van verwaarloosde, mishandelde en verlaten cavia's.

Ben je nou vet gemotiveerd om cavia's wat extra liefde te geven? Kijk dan op stichtingcavia.nl hoe je ze kan helpen.

Inmiddels zijn er wel meer mensen met cavia's die ook nog leuke filmpjes kunnen maken of kunnen zingen, ik zal eens kijken of ik ze een mooi plekje bij #MusicMonday kan geven.

Bonus: nom nom nom

Goede voornemens

Zoals elk jaar neem ook ik weer goede voornemens tot mij. Ik heb inmiddels wel geleerd dat het niet veel zin heeft om van die onrealistische voornemens te nemen zoals "afvallen", "meer sporten" en "gezonder eten", want dat lukt mij toch maar ongeveer tot 15 januari of totdat ik geen zin heb om te koken en maar een pizza in de oven stop. En sporten hou ik alleen maar vol totdat mijn rooster vol komt te zitten met studie- en sociale dingen. In plaats daarvan ben ik dus serieus van plan om wat serieuze dingen voor te nemen, zoals "Clickertrainen van mijn cavia's", "Een fatsoenlijk haarplan voor Nico opstellen" en "Realistisch trainingsdoel voor Frank bedenken". Dit zijn dingen die ik ook daadwerkelijk heel leuk vind en eigenlijk al in 2016 aan ben begonnen.

Zo wil ik dus clickertraining met de caafjes gaan doen. Ik was al begonnen met clickertraining met Frank, die is er echt dol op, ook heb ik het uitgeprobeerd met Mr. Lee, maar die vond het actieve deel niet zo interessant en het clickje was het engste wat er bestond buiten de kooi. Ik heb ook een cavia-boek waarin het een en het ander staat over het trainen van cavia's. Ik zie er wel nut in, zeker omdat Teddy gewoon bijt als het haar niet aan staat. Wat Nico betreft, dat wordt nog wel een dingetje, aangezien hij nogal goed is in gewoon als een knuffel ergens te gaan zitten en wachten tot het voorbij is. Ik heb trouwens wel echt een mooie clicker voor de caafjes gekocht, eentje met een ingebouwde targetstick, waardoor ik dus maar maximaal een hand kwijt ben aan het vasthouden van de clicker én targetstick (zie plaatje beneden).

Voor Frank heb ik een andere clicker, gewoon een simpele kleine, zoals die in het bovenste plaatje. Ik heb af en toe wel ruzie met het hanteren van de clicker in combinatie met een zweep die ik gebruik als targetstick, maar het is niet ideaal. Een ingebouwde targetstick is ook niet echt iets, omdat Frank soms zo enthousiast wordt, dat hij makkelijk door een targetstick heen kan tikken met zijn been, hoofd, complete lichaam. Don't worry, ik let op mijn eigen veiligheid :)

Nico is nogal een aparte cavia, hij is erg aaibaar, wilt niet graag overvallen worden door wat voor beweging dan ook en heeft extreem lang haar dat voorkomt bij ongeveer alle langharige cavia's. Momenteel ben ik nog niet zo geweldig soepel in het mooi knippen van zijn haartjes. Op moment van schrijven is linksachter korter dan linksvoor en rechts is überhaupt langer dan links. Ik heb al wel een werkend plan om zijn haar uit zijn ogen te houden, iets wat effectiever is dan een haarklipje of een staartje, namelijk gewoon zijn haar afknippen. Alleen nu nog voor de zijkanten dus een mooi plan maken.

Ik verzorg Frank nu al 5 jaartjes (ja, 5!) en in het begin was ik nog wel gemotiveerd om iets actiefs te doen, maar nu is het toch wel een beetje weggezakt. Het kost best wel wat energie om veel met Frank te gaan wandelen, omdat het bos zo blubberig is sinds de zeer natte winters. Met werken aan de dubbele longe lopen we de bak te veel kapot, wat de verzorger van Gandalf niet fijn vindt. Clickertraining is dan nog wel leuk om te doen, maar niet om elke keer te doen als ik er ben, variatie is de sleutel tot een leuk bezoekje aan Frank. Nou ben ik vorig jaar wel begonnen met Straightness Trainig, oftewel werken aan de hand, maar ik ben er compleet niet ervaren in en Frank kent dingen wel een beetje. Ik wil dat gewoon goed doen, maar lessen zijn duur of, als ik les neem van de verzorgster van Gandalf, dan kost het me veel tijd. Mennen is ook wel iets wat ik graag doe met Frank, we vinden het allebei prachtig om door de bossen heen te crossen, alleen is het echt veel geregel om uiteindelijk te kunnen mennen (moet het tuig bij het paard zien te krijgen, een groom - 2e persoon die vooral kijkt bij oversteken - regelen en tot slot, een sleutel om de menwagen van het slot te halen)

Maar goed, er moet dus daadwerkelijk iets zijn wat mij genoeg motiveert om toch iets serieus te doen met Frank en gewoon serieus aan iets te kunnen werken. Ik denk toch dat ik door ga met werken aan de hand, omdat er online ook gewoon veel van te vinden is en opzich het simpelst is om te doen, met natuurlijk clickertraining en wandelingetjes als afwisseling.

Maar goed, ik denk echt dat 2017 een prima jaar gaat worden, zeker omdat ik nu iets meer tijd heb voor leukere dingen dan studeren. En mijn bestuursjaar is helaas ook afgelopen. Meer blogs dus!

Tot snel

P.S. de plaatjes van de clickers komen van zooplus.de

Even voostellen: Napoleon B. von Chocotoff

Helaas heb ik (en Teddy) eind oktober afscheid moeten nemen van Mr. Lee. Hij leed aan Bumblefoot, een chronische voetzoolontsteking. Het leek even controleerbaar en bijna aan de beterende hand te zijn, maar helaas mocht het toch niet zo zijn. Mr. Lee's voorvoeten waren best heftig opgezet en het laatste weekend begon ook zijn rechter achterpoot dikker te worden. Ik heb Lee veel geknuffeld en een heerlijk, zorgeloos en zo pijnloos mogelijk laatste momenten gegeven. Tot op de dag van vandaag mis ik hem nog. Mr. Lee is op een mooie, fijne plek begraven, waarvan ik zeker weet dat hij daar als een trotse pluizenbal had gezeten en rondgelopen.

Maar na elk verlies van een cavia komt altijd weer wat moois: naar Stichting Cavia om een nieuwe cavia uit te zoeken! Jeej!

Uiteindelijk een dag met mijn moeder afgesproken. Na heel wat gepuzzel een locatie om te ontmoeten afgesproken. Ik kwam namelijk vanaf mijn woonstudieslaapkeuken en mijn moeder kwam vanaf haar eigen huisje. We hadden afgesproken in Wezep, daar lekker geluncht en vervolgens met één auto doorgereden naar Stichting Cavia. Daar heb ik heel wat mannetjes bekeken en eindigde met drie mannetjes die ik wel leuk vond. Ééntje zat in een grote groepsverblijf, maar vond ik toch een beetje saai, dus die werd het niet. De volgende twee waren allebei langharigen en jong en een man. Perfect. Een van de twee was zilverkleurig, de ander heeft drie kleuren vacht. Na ze allebei even geknuffeld te hebben, heb ik toch besloten om de driekleurige cavia mee te nemen, die daar ging onder de naam Chocotoff.

 Chocotoff is niet echt een naam voor hem, vond ik. Dus ik ben best wel lang opzoek geweest naar een andere naam voor hem. Meneer had een lange pluk, een beetje als de hoed van Napoleon, dus al snel vond ik wel dat dat een naam moest zijn voor Chocotoff, maar ergens was Kwibus, Haarball, Pruik, Pantoffel, Toepee en Beer ook nog serieuze opties. In de tussentijd noemde ik hem gewoon Nico of Knul. De zoektocht duurde echt lang, en zelfs aan het gedrag kon ik weinig afleiden.

Maar Teddy daarentegen, echt een geweldig beest. Ze snapte helemaal niks van Nico. Zo. Veel. Haar. Ze wist nog niet of dit een van mijn knuffels was of dat het daadwerkelijk een andere cavia was. Ik moest Teddy echt naast Nico zetten om haar een beetje tot actie over te krijgen, want ja, wat moet je nou met zo'n rare cavia? Waar is de voorkant? Is dit oor-achtige ding wel een oor? Waarom besnuffeld het mij niet? Teddy snapte er echt helemaal niks van. Wat Teddy wel heel mooi deed, was een prachtige snuffelactie op Nico op het moment dat ze een haarpluk te pakken wist te krijgen. Ze snuffelde die hele pluk af. Gelukkig kwam Nico ook wel een beetje in actie door Teddy's gesnuffel en zond hij af en toe een laag gebrom uit om te laten weten dat hij een mannetjes is en dat Teddy sexy is.

Ze hebben niet echt dingen uitgevochten, Teddy had te veel moeite met de hoeveelheid haar en Nico vond daadwerkelijk alles eng. 

Inmiddels gaat het wel steady tussen die twee, al is er nog wel een beetje competitie over wie nou ook al weer de dominante is. Ook is er gelukkig een naam tot mij gekomen: Napoleon B. von Chocotoff.

Napoleon vanwege de kuif

B. staat voor Beer omdat het een mannetje is en dus een beer

Chocotoff was zijn originele naam en hij is ook wel een enorm doetje

Maar waarschijnlijk is het wel opgevallen dat ik Napoleon B. von Chocotoff eigenlijk stiekem anders noem: Nico. Het is toch wel de naam die ik hem consequent heb gegeven in de tijd dat ik zocht naar een "normale" naam voor hem, dus nu heet hij Napoleon B. von Chocotoff, also known as Nico. 

Nico had in het begin wel een probleempje: het haar dat voor zijn ogen hing. Hier had ik eerst de oplossing voor om een elastiekje of haarklipje in zijn haar te doen, maar uiteindelijk heb ik ervoor gekozen om maar zijn pony bij te knippen, zodat hij dingen kan zien. Opeens kwam Nico tevoorschijn en begon het wennen aan de omgeving weer een soort van opnieuw. Ik heb met zijn eerste knipbeurt ook maar meteen wat van de achterkant en zijkanten afgeknipt, het sleepte over de grond en maakte zijn heel vacht vies (en als hij of Teddy dan op de grond geplast had, dan was het net alsof je een natte doek oppakte, yuk). Ook heb ik al gemerkt dat het minder klit als ik het wat korter houdt, fijn voor ons allebei. 

Overigens kijkt hij tijdens het knuffelen nog steeds wel bang, maar ik heb ontdekt dat hij het wel prima vindt, omdat hij soms wat beweegt en stiekem ook gaat liggen.

Ik hoop zelf nog vele jaren van deze kleine knappert te mogen genieten.

Teddy heeft verborgen talenten!

Oké, dat Teddy speciaal is, dat weet ik inmiddels wel, maar deze week heeft ze toch nog wel echt een prestatie geleverd. Ik was gewoon, relaxed de kooi aan het schoonmaken. Als ik iets doe waarbij de beesten naar buiten kunnen, dan laat ik ze ook gewoon lekker naar buiten. Naja, niet echt buiten, gewoon buiten de kooi. Ik moet zeggen, Mr. Lee begint dat soort uitstapjes ook steeds meer te waarderen en Teddy neemt er nog steeds het meeste van.

Nou was Teddy laatst even haar grenzen aan het verkennen, zeker na een zomervakantie binnen te hebben gezeten, moet je even kijken wat je wel en niet kan. Het begon eerst met rondjes rennen. Nou, geloof me, dat kan ze nog. Vervolgens was het kijken of ze nog over het hekje heen kon springen. Nee, dat ging niet. Ze kreeg zichzelf er niet overheen gewipt. Enkele keren landde ze gewoon netjes op haar pootjes, maar ze is ook een keer achterover gevallen en een keer op haar billen, waardoor ze een soort van zijwaartse val maakte. Ze is ook haar springkunsten aan het oefenen door in en uit een nieuw maandje te springen. Dat gaat relatief soepel, ze vergeet alleen dat ze nu een echt buikje heeft en geen sportbuikje meer.

De laatste keer dat ik haar los liet lopen was ze haar creativiteit aan het uitproberen: ik had een theedoek half in het mandje gelegd. Mr. Lee ging er gewoon netjes voor zitten, beetje aan kauwen, beetje snuffelen, maar verder niet echt heel enthousiast ermee om gaan. Teddy pakte het daarentegen heel anders aan. Ze sprong in het mandje en wikkelde eigenhandig de theedoek om haar heen. Het was extreem schattig en ze was er zelf ook heel blij mee. De bovenbuurman was een paar keer tegen de verwarmingsbuizen aan wezen tikken en Teddy kon zich dan heel mooi verstoppen in de theedoek. Mr. Lee ging bij de geluiden een beetje om zich heen kijken met de vraag: "Moest ik hierop reageren of is blijven zitten ook prima?" Toch wel grappig om het verschil tussen de cavia's te zien.

Maar goed: aanschouw, Teddy in een theedoek in het mandje, alles door Teddy zelf gedaan!

Tot de volgende blog!

Eten is eng

Oké, ik heb Teddy inmiddels een tijdje, en stiekem heeft ze echt een rare e igenschap voor een cavia. Buiten dat ze over het algemeen extreem vrolijk is, graag popcornt, zich het allerliefst uitrekt met haar voorpoten boven op Mr. Lee (ja, dat is dus blijkbaar een ding) en zich verstopt in het hooi. Ze is bang voor eten dat ze nog nooit heeft geroken of gezien.

Ja, raar beest.

Toen ik haar net had, wou ze niet van de snackkomkommertjes eten, want die waren klein en raar voor een komkommer, ondanks dat ze wel lekker roken. Ik moest het object (de komkommer in dit geval) vasthouden totdat ze besloot dat het veilig genoeg was om een grote hap te nemen. Paprika ging wel goed (blijkbaar wel vaker gegeten) en witlof en andijvie zijn nog steeds een feest- en vreetfestijn.

Nou voer ik mijn cavia's eigenlijk nooit wat raars en gewoon normaal eten, maar Teddy weet het altijd om te toveren in iets speciaals: zo had ik onlangs paardenbloembladeren geplukt, om de beesten een beetje te verwennen. Mr. Lee compleet door het dolle heen, super blij met paardenbloembladeren, maar Teddy was wat schuchter, ze moest eerst zien dat Lee het kon opeten, daarna was er gewoon onenigheid over van wie welk blaadje is.

Nu denk je, oh, valt wel mee. Maar gisteravond was het toch echt raak: mijn ouders hadden een recept met verse bladspinazie. Dat lusten caafjes ook wel, bladspinazie. Dus ik ze een blaadje voeren. Lee snapte het niet zo goed, want hij rook eten dacht 'ie, maar het was ook eten, dus die was verward maar blij. Teddy vond het blaadje het engste object dat ze ooit heeft gezien, naja, buiten het stukgevallen kopje. Ze sprong op, rende weg, zelfcorrectie kwam in werking en ze zat weer stil. Ik bood het blaadje opnieuw aan, Teddy weer in de sprint, na 3 stappen staat ze weer stil. Na drie keer raakte ze een beetje geïrriteerd door het enge blaadje en beet ze er boos in. Toen kwam ze er pas achter dat het eetbaar was.

Ik ben echt heel benieuwd of ze meer rare dingen heeft, maar daar komen we vanzelf achter.

Met Lee gaat het goed, hij is inmiddels gemillimeterd (aka, zeer kort haar) en hij is nog steeds blij en voelt zich minder een babysitter (hij laat Teddy rondrennen zonder er zelf achteraan te gaan). Op het moment van schrijven zorgen mijn ouders voor de haarballen (aka de caafjes), terwijl ik in mijn kamertje zit en mezelf voorbereid op een tentamen over Evolutie (ofzo)

Maar nu eerst even lekker slapen en morgen ben ik weer bij de haarballen. Slaap lekker!

Jong vs. Oud

Teddy en Mr, Lee aan het uitrusten na de "grand escape"

Het hebben van een jonge cavia is erg verfrissend. Op de een of andere manier denk je nog steeds dat je oude cavia's jong zijn, maar zodra je een jong ding hebt, zie je opeens hoe oud je oude cavia wel niet is. Neem bijvoorbeeld Teddy, ze is denk ik een half jaartje oud, springerig, pieperig, en vooral een druk beestje. Daarnaast heb je dan Lee, die wat stijf is geworden, graag slaapt en eet. Samen in de kooi gaat alles goed, maar zodra je Mr. Lee en Teddy buiten zet, rent Teddy alle kanten op en probeert Lee er achteraan te hobbelen (jup, hobbelen, veel meer doet hij niet).

Vandaag was toch wel bijzonder, ik wou even wat rustigs voor mezelf doen, toen Teddy besloot om te gaan zitten piepen totdat ik uitgevogeld had wat ze nou precies wou. Ik uiteindelijk maar geknuffeld en buiten laten spelen. Teddy vond het gebied wat ik uit had gezet niet groot genoeg, dus besloot ze er overheen te springen.

En een LOL dat ze had! Ik dacht niet dat ik haar ooit zou gaan zien Popcornen, maar jap, dat deed ze toch wel, en hard ook! Ik geloof dat ze wel 6 rondjes door mijn kamer heeft gerend. En Lee misschien 3, wat toch nog veel voor hem is.

Aan het eind van de rit had ik toch maar besloten om de beestjes te vangen en terug te zetten. Lee was zo gevangen, hij weet hoe het werkt. Teddy daarentegen heeft me ongeveer alle hoeken van de kamer laten zien (ik wist niet dat er ruimte achter de kachel was, en daar ligt dus ook al mijn verdwenen spullen). Ik leer veel van dat beest. Zoals: als je haar niet goed vast houdt en haar dus even neerzet om haar beter vast te pakken, zit ze alweer achter iets anders... Naja. Ik heb haar gevangen.

Na een half uurtje dat ze allebei in de kooi zaten, lagen ze lekker te slapen.