Ik lag vannacht te slapen, toen ik wakker werd gemaakt door twee hongerige dingen. Op zich is het niet zo erg, ze zijn over het algemeen na twee minuten wel weer stil, maar vannacht... het ging maar door en door en door (voor 15 minuten). Dat bracht mij op een briljant idee: Laat ik eens vertellen wat mijn caafjes allemaal hebben uitgespookt in de laatste paar jaar.
Te beginnen met Flippie, mijn eerste cavia. Hij was echt een aardige cavia. Bleef altijd netjes zitten op een theedoek, was braaf bij het knippen van de nagels en (gelukkig voor mij) was hij vrij duidelijk in signalen geven als hij moest plassen.
Nou kregen we op een gegeven moment er twee andere cavia's bij, omdat hij een beetje eenzaam was én mijn broertje en zusje mochten een cavia. Nou ging het opzich wel goed met ze bij elkaar zetten. Flippie begon zich meteen als een man te gedragen en liep op hoge poten langs de dames, alles om maar groter te lijken.
De Dames hadden er niet zo veel interesse in, dus liepen die weg van Flippie en de theedoek. Flippie liep er achter aan en dat was eigenlijk een van de grootste steken die Flippie heeft uitgehaald.
Lelie, zij was nog al een ding. Ze had behoorlijk ronde neusgaten voor een cavia, was ontzettend eigenwijs en een beetje dominant. Buiten dat alles was ze ook een echte fashion diva: haar moest kort gedragen worden, niet lang! Ze knaagde dus ook haar eigen haar af, later die van Loena Tik en ze heeft ook wel eens besloten dat ik kort haar moest hebben.
Snuffie, gelijk gekomen met Lelie. Snuffie was eigenlijk een zachtaardige cavia. Snuffie heeft volgens mij niet echt veel rare dingen uitgehaald, ze was een beetje een vrouwelijke Flippie, maar dan wel een beetje een crime met knippen van de nagels, want die zijn donker. Ik kan echt niets bedenken wat ze heeft uitgespookt, buiten zo dik zijn dat de dierenarts dacht dat ze zwanger was. Ik moet er nog steeds om lachen als ik eraan terug denk
Saphira, mijn meisje. We hadden echt een goede band, je zou wel bijna kunnen zeggen dat we soulmates waren. Maar buiten dat we elkaar zo goed lagen, was ze ook verslaafd aan buitenspelen. Dus wat doe je dan als jonge, schattige cavia? Juist, je gaat uit jezelf de kooi uit en je terroriseert de buurt een beetje. Dat kon ze vooral goed op de momenten dat we een spannende film aan het kijken waren. Dan liep zij lekker rond, op avondpatrouille, en dus ook onder de tv door en dan schrokken wij ons rot. Maar dat is niet het enige wat ze deed, ze wees ook de koelkast aan en schreeuwde (ze doet niet aan fluiten, maar aan heel hard duidelijk maken dat er hongerige cavia's hier bestaan) om eten te krijgen. En dan stond ze in de keuken tegen mijn vader te commanderen dat hij eten moest brengen en dat deed hij ook braaf. Ik mis haar nog steeds.
Ik denk dat deze foto van Loena Tik toch wel vrij duidelijk is wat voor rare dingen ze doet. Ze was een crime met vacht bij knippen, nagels vielen mee, die waren wel donker, maar je kon het leven nog zien. Loena Tik had een puntje op haar neus en maakte geluid met drinken (een soort muziekje). Toen ze er net was, ontsnapte ze nog wel eens met Saphira, maar dat vond ze op een gegeven moment wel een beetje kinderachtig en bleef ze gewoon binnen. Toen we wat jongere cavia's kregen, ging ze altijd op het dakje van het schuilhokje liggen, zodat de jongere dingen rondjes konden rennen en uit de bocht konden vliegen, zonder haar daar bij te storen. Ze was ook best wel beleefd. Ik weet nog wel dat toen we haar net hadden, ze als een gek onder Snuffie dook, omdat ze dacht dat daar de melkbar zat. Helaas had Snuffie die niet en Snuffie vond het ook wel raar dat Loena ineens onder haar zat. Ze had het wel vrij snel afgeleerd. En volgens mij heeft Loena samen met Saphira ontdekt hoe het hek open moest.
Puck, ja, Puck, dat ding dat nooit door haar zachte babyhaartjes heen kwam. Man, wat was ze snel. Ze rende echt overal naartoe, ze was super snel en bijna niet te vangen. De enige misdaad die Puck heeft begaan was als een kleine idioot ontzettend veel van theedoeken houden en die ook verdedigen alsof het een stuk paprika was. Op zich geen probleem mee, alleen moet je wel tegen een paar teleurgestelde cavia's kunnen. Natuurlijk hield ze haar dominantie wel beperkt tot cavia's, maar om het ons makkelijk te maken door van het doekje af te stappen, dat deed ze nou ook niet echt.
Macy is nogal een dominante cavia, een nogal behoorlijk dominante cavia. Ze heeft een hoop cavia's alle hoeken van de bak laten zien, inclusief Mr. Lee. Haar dominantie bij hem was zo erg dat hij zelfs niet bij het eten mocht komen. Ondertussen heeft ze een soort van semi-zeepachtige vacht weten te kweken, die ze in kan zetten op momenten dat het nodig is.
Mr. Lee, pluizig, aansteller en nog meer een aansteller. Hij doet altijd net alsof hij vermoord wordt als iemand aan zijn billen zit, maar buiten dat maakt hij al zijn streken goed met ontzettend pluizig en dik te zijn. Toen Lee nog maar net bij ons was, vond hij dat hekken voor watjes waren. We hebben een caviahekje, om er voor te zorgen dat de caafjes niet door ons onder de voeten werden gelopen als de kooi werd verschoond. We waren bekend met het feit dat de cavia's wisten hoe het hek open ging, dus hadden we voor de zekerheid het hek goed vast gemaakt. Nou bleven we ons toch telkens verbazen over hoe het nou kwam dat Lee zich elke keer aan de andere kant van het hek te vinden was. Na het toch wel voor een paar weken een vraag bleef, kwam mijn broertje erachter dat Lee over het hekje sprong (hekje is zo'n 30 cm hoog). Op de een of andere manier is hij na de ontdekking ermee gestopt. Ach ja, ben er nu wel blij om, scheelt weer achter een cavia aan rennen.
Maar ik hoop dat jullie ervan genoten hebben en tot de volgende blog!
