Ik heb het tot 11 december enorm druk, daarna tot 18 december matig druk en ik moet zeggen dat de caafjes er tot nu toe niet echt onder lijden.
Naja, misschien Mr. Lee wel, maar hij is enorm toegespitst op mensen en vooral mij (brenger van eten). Macy is blij, zoals elke zondag, als ik thuis kom. Ze weet dat als ik laat thuis kom, ze eten krijgt als ik binnen kom. Dat wordt nog wel even afkicken als ik straks weer regelmatig ga studeren.
Mr. Lee is vooral bezig met slapen en zielig doen als ik me stil hou in mijn kamer en zodra ik hem laat merken dat ik er ben, begint hij meteen rond te lopen en hooitjes op te eten. Macy blijft gewoon haar ding doen. Ik denk dat ik Mr. Lee maar even wat extra aandacht moet gaan geven zodat hij wat beter de dag door komt.
Jullie hoeven je geen zorgen te maken, alles is geregeld voor de caafjes: ontbijt, hooi, drinken, droogvoer, beetje omgevingsgeluid (radio) en natuurlijk avondeten. Verder praat ik tegen ze als ik er ben, steek af en toe mijn hand in de kooi (wordt gewaardeerd door Mr. Lee en verafschuwd door Macy), maar ze krijgen genoeg liefde en aandacht als ik thuis ben.
Ik weet dat deze blog kort is, maar ik ga nu eten eerst eten, voor ik van mijn bureaustoel val van de honger.
Later :)
woensdag 25 november 2015
woensdag 11 november 2015
Knuffelbeer
De laatste tijd ben ik hard aan het werk voor de universiteit en heb ik wat minder tijd voor mijn harige monsters (waarvan er één dus vooral harig is en de ander vooral een monster en ja, ik heb het over mijn cavia's). Nou vindt Macy het allemaal wel best, ze heeft Mr. Lee nog en al het voedsel dat ik achter laat in de kooi. Mr. Lee is er minder blij mee.
Nu is Mr. Lee altijd al erg betrokken met mijn activiteit in mijn kamer. Hij wordt zelf ook actief als ik actief ben, het is een beetje een troost voor als ik aan het opruimen ben. Maar nou ben ik de hele dag weg, sta 's ochtends vroeg op, kom 's avonds laat thuis en als ik dan thuis kom, duik ik, na het eten geven van de caafjes, meteen mijn bed in. Mr. Lee is blij met eten, minder blij met de verminderde aandacht.
Nou was ik gisteren thuis na een lange dag, het was al 22:30 uur toen ik mijn kamer in liep. Ik heb als eerste de caafjes eten gegeven, gewacht totdat het eten minder interessant werd en toen even de caafjes geaaid. Mr. Lee als eerste. Hij was niet blij met het feit dat hij eerst opgetild wordt (hij is wel braaf, maar moet er altijd even om mopperen), maar op schoot was hij blij. Mr. Lee is enorm van de knuffels, aandacht, aaien en gewoon naar zijn baasje kijken terwijl hij ook de voerbak leeg eet. Nou begin ik een beetje verkouden te worden en moet ik af en toe hoesten, dus dan stop ik ook met aaien: vrijwel meteen begint hij dan rond te kijken, beetje timide als ik hoest, maar daarna nieuwsgierig met zo'n blik van: "He, waar is mijn baasje nou?" Af en toe meldt hij ook dat het goed gaat door mijn hand te likken.
Macy is daarentegen heel anders, ze is minder met mij betrokken, weet wel wanneer ik opsta en dus actief begin te worden, dan kan ze om eten schreeuwen (het is niet echt meer roepen bij haar). Ze ontspant zich wel op schoot, maar eigenlijk maakt het haar allemaal niet zo veel uit.
Maar al met al is Lee dus een echte knuffelbeer en Macy gewoon een cavia.
Nu is Mr. Lee altijd al erg betrokken met mijn activiteit in mijn kamer. Hij wordt zelf ook actief als ik actief ben, het is een beetje een troost voor als ik aan het opruimen ben. Maar nou ben ik de hele dag weg, sta 's ochtends vroeg op, kom 's avonds laat thuis en als ik dan thuis kom, duik ik, na het eten geven van de caafjes, meteen mijn bed in. Mr. Lee is blij met eten, minder blij met de verminderde aandacht.
Nou was ik gisteren thuis na een lange dag, het was al 22:30 uur toen ik mijn kamer in liep. Ik heb als eerste de caafjes eten gegeven, gewacht totdat het eten minder interessant werd en toen even de caafjes geaaid. Mr. Lee als eerste. Hij was niet blij met het feit dat hij eerst opgetild wordt (hij is wel braaf, maar moet er altijd even om mopperen), maar op schoot was hij blij. Mr. Lee is enorm van de knuffels, aandacht, aaien en gewoon naar zijn baasje kijken terwijl hij ook de voerbak leeg eet. Nou begin ik een beetje verkouden te worden en moet ik af en toe hoesten, dus dan stop ik ook met aaien: vrijwel meteen begint hij dan rond te kijken, beetje timide als ik hoest, maar daarna nieuwsgierig met zo'n blik van: "He, waar is mijn baasje nou?" Af en toe meldt hij ook dat het goed gaat door mijn hand te likken.
Macy is daarentegen heel anders, ze is minder met mij betrokken, weet wel wanneer ik opsta en dus actief begin te worden, dan kan ze om eten schreeuwen (het is niet echt meer roepen bij haar). Ze ontspant zich wel op schoot, maar eigenlijk maakt het haar allemaal niet zo veel uit.
Maar al met al is Lee dus een echte knuffelbeer en Macy gewoon een cavia.
woensdag 4 november 2015
13 jaar al cavia's aan het knuffelen
Vandaag ben ik jarig. Ondanks dat het mijn verjaardag is, toch wel een drukke dag gehad. Ik ben begonnen aan een periode van mobiel practicum geven voor de universiteit. Ik moest naar de fysio, de auto voor het practicum ophalen, de auto inladen, de tweede en laatste bijeenkomst hebben en Frank brokjes geven.
Daarnaast is het ook de dag dat het alweer 13 jaar geleden is dat mijn ouders de fout hebben gemaakt om mij een cavia te geven. Sinds die beruchte dag heb ik niet meer zonder harig beestje gezeten.
Maar: Happy birthday for me!
Daarnaast is het ook de dag dat het alweer 13 jaar geleden is dat mijn ouders de fout hebben gemaakt om mij een cavia te geven. Sinds die beruchte dag heb ik niet meer zonder harig beestje gezeten.
Maar: Happy birthday for me!
donderdag 29 oktober 2015
Toekomst
Nou weet ik zelf niet precies wat ik wil gaan doen na mijn studie, ik zit dus te overwegen om misschien het onderwijs in te gaan of om veldwerk te doen, misschien wel allebei (dat blijkt dus ook een ding te zijn). Nu ik hier zo over aan het nadenken ben, vraag ik me toch wel af of de cavia's ooit toekomstdromen hebben gehad.
Echter heb ik wel caafjes uit de opvang (wat ik persoonlijk beter vind dan een dierenwinkel), maar ze hebben daar alleen maar gezeten toen ze heel klein en jong waren, dus dat was maar een klein deel van hun leven.
Stel dat Macy kinderen had willen hebben, of Mr. Lee het mannetje waar de meeste vrouwtjes dol op zijn? Nou ja, dat werkt nu dus niet meer. Macy is te oud voor kleintjes en daarbij heeft ze een man zonder ballen. En ja, aangezien Mr. Lee geen ballen meer heeft, is hij nu maar over gestapt op het versieren van mensen.
Macy heeft trouwens ook wel potentie om de Columbus onder de cavia's te worden, ze rent overal naartoe, blind of niet, kent de omgeving of niet. Toen ze net bij mij stond, afgelopen januari, toen rende ze ook zo overal naartoe, toen kon ze nog zien. Inmiddels is ze blind en doet ze niet veel minder dan dat, alleen rent ze af en toe nog wel ergens tegenaan en dan is ze verbaast.
Mr. Lee heeft af en toe last van dagen dat je niet aan zijn rug, buik of billen mag zitten, misschien had hij wel de beste rodeo-cavia willen worden. Inmiddels ben ik er achter gekomen dat hij ook goed kan trappen (ik was aan het checken op vetknobbels en andere zaken die er niet horen te zijn, en dat viel niet in de smaak). Ik denk dat Lee ook talent heeft voor Ninja-cavia of Wereldkampioen kicktrappen (aangezien hij alleen aan trappen doet en ik een cavia nog nooit heb zien boxen) onder de zwaargewichtcavia's, categorie: Harig.
Onee, ik weet het! Ze willen een paprika worden! Ze zijn er met z'n tweeën zo dol op, dat het me niets zou verbazen als ze op een dag naar me toe komen en vragen of ze een paprika mogen zijn.
Naja, ik weet het allemaal niet. Ze liggen momenteel te slapen, misschien dromen ze er wel over.
Ik ga even boos kijken naar mijn vaders lasagne, die wil niet ontdooien. Verder eet smakelijk iedereen en tot snel!
donderdag 22 oktober 2015
Van alles en nog wat
Groot nieuws! Mijn blog heeft tot nu toe 750 bezoekers gehad! Jeej! Ja, nu vragen jullie je natuurlijk af hoe ik dat kan zien... Nou, Blogspot heeft daar een prachtig overzicht van als je de pagina opstart en ingelogd hebt.
Dit is dus het standaardscherm die ik voor mijn neus krijg als ik Blogspot opstart. Het enige wat ik nooit snap, en waarschijnlijk ook niet ga snappen, is waarom Rusland altijd zo donkergroen oplicht? Ik weet dat het betekend dat er daar veel lezers zijn, maar Russisch lijkt nou niet echt op Nederlands... Maar goed, ik kan diezelfde vraag ook stellen met waarom Amerika lichtgroen oplicht... Laten we het maar houden op Google-Translate en dat ik dan echt super interessant ben, vertaalt door een machine, met weinig grammaticaal gevoel... Trouwens, dat kleine groene stipje in Europa dat zijn wij! Ja, ons kikkerlandje wordt ook weergegeven op de kaart!
Verder heb ik nog meer goed nieuws, het barst ervan de laatste paar blogs, maar dit is echt groot en goed nieuws: Macy is aangekomen! Best wel veel nog, stiekem. Ik heb haar gecheckt en nergens groeien er rare knobbels of iets in die trant, ze is helemaal een en al fluffy-jelly-piggy (zoals ze hoort te zijn). Ze weegt nu overigens nog steeds niet veel, ze is altijd al een mager scharminkel geweest, maar nu is ze oud (en waarschijnlijk ook wijs) en heeft ze bedacht dat ze best wel eens dik mocht worden. Of ze was gewoon jaloers op Mr. Lee's prachtige ronde curven. Mr. Lee schommelt gewoon met 10 gram rondom de 1295 gram. Ja, dat is veel voor een cavia, maar goed, ik haal er soms wat vacht van af en dan is hij weer lichter, dus ja.
Maar Macy wou zelf graag vertellen hoe het zit met haar gewicht, daarom heb ik, zonder met haar te overleggen, dit filmpje gemaakt:
Op het eind, toen de camera uit was, ik klaar met alles voor Macy, toen begon Macy opeens gras te eten. Mr. Lee heeft 20 minuten op het gras gezeten en is er meerdere malen af gesprongen, hij eet het niet (behalve als het net gezaaid is, dus jong, groen gras)
Goed, inmiddels ben ik moe en hongerig, dus ik ga eten maken. Voor iedereen eet smakelijk en tot de volgende blog maar weer :)
Dit is dus het standaardscherm die ik voor mijn neus krijg als ik Blogspot opstart. Het enige wat ik nooit snap, en waarschijnlijk ook niet ga snappen, is waarom Rusland altijd zo donkergroen oplicht? Ik weet dat het betekend dat er daar veel lezers zijn, maar Russisch lijkt nou niet echt op Nederlands... Maar goed, ik kan diezelfde vraag ook stellen met waarom Amerika lichtgroen oplicht... Laten we het maar houden op Google-Translate en dat ik dan echt super interessant ben, vertaalt door een machine, met weinig grammaticaal gevoel... Trouwens, dat kleine groene stipje in Europa dat zijn wij! Ja, ons kikkerlandje wordt ook weergegeven op de kaart!
Verder heb ik nog meer goed nieuws, het barst ervan de laatste paar blogs, maar dit is echt groot en goed nieuws: Macy is aangekomen! Best wel veel nog, stiekem. Ik heb haar gecheckt en nergens groeien er rare knobbels of iets in die trant, ze is helemaal een en al fluffy-jelly-piggy (zoals ze hoort te zijn). Ze weegt nu overigens nog steeds niet veel, ze is altijd al een mager scharminkel geweest, maar nu is ze oud (en waarschijnlijk ook wijs) en heeft ze bedacht dat ze best wel eens dik mocht worden. Of ze was gewoon jaloers op Mr. Lee's prachtige ronde curven. Mr. Lee schommelt gewoon met 10 gram rondom de 1295 gram. Ja, dat is veel voor een cavia, maar goed, ik haal er soms wat vacht van af en dan is hij weer lichter, dus ja.
Maar Macy wou zelf graag vertellen hoe het zit met haar gewicht, daarom heb ik, zonder met haar te overleggen, dit filmpje gemaakt:
Op het eind, toen de camera uit was, ik klaar met alles voor Macy, toen begon Macy opeens gras te eten. Mr. Lee heeft 20 minuten op het gras gezeten en is er meerdere malen af gesprongen, hij eet het niet (behalve als het net gezaaid is, dus jong, groen gras)
Goed, inmiddels ben ik moe en hongerig, dus ik ga eten maken. Voor iedereen eet smakelijk en tot de volgende blog maar weer :)
maandag 19 oktober 2015
Geplaatst!
Jaja, het is zo ver, de weg naar bekendheid is ingeslagen! Nou is het nog niet super drastisch, met superduper promoten op betaalde sites, maar gewoon op de site van mijn favoriete dierenasiel: Stichting Cavia (klik). Als je op de site bent, moet je klikken op "Blogs&Links" dan kom je op de onderstaande pagina uit.
Hier kan je mooi zien dat ik ben geplaatst. Het is fijn en volgens mij heb ik al meer lezers :)
Verder moet ik zeggen dat ik uitgeput ben. Hard geleerd vandaag, naar de fysio geweest voor mijn rug, geprobeerd Mr. Lee te vangen die er vandoor ging nadat hij zijn paprika op had (en Macy ook, maar daar later meer over) en eten bij een vriendin. Eigenlijk had ik nog moeten judoën vanavond, maar ben wel blij dat ik niet gegaan ben.
Verder gaat het goed met de caafjes. Mr. Lee is nog steeds super vrolijk en aanhankelijk en begint te snappen dat je rond moet lopen als je op de grond bent. Macy is stiekem dik aan het worden, op de goede manier en ze was vanochtend geïrriteerd door Mr. Lee die gewoon tegen haar aan wou liggen.
Maar goed, ik ga nu naar bed toe,
Tot snel!
Hier kan je mooi zien dat ik ben geplaatst. Het is fijn en volgens mij heb ik al meer lezers :)
Verder moet ik zeggen dat ik uitgeput ben. Hard geleerd vandaag, naar de fysio geweest voor mijn rug, geprobeerd Mr. Lee te vangen die er vandoor ging nadat hij zijn paprika op had (en Macy ook, maar daar later meer over) en eten bij een vriendin. Eigenlijk had ik nog moeten judoën vanavond, maar ben wel blij dat ik niet gegaan ben.
Verder gaat het goed met de caafjes. Mr. Lee is nog steeds super vrolijk en aanhankelijk en begint te snappen dat je rond moet lopen als je op de grond bent. Macy is stiekem dik aan het worden, op de goede manier en ze was vanochtend geïrriteerd door Mr. Lee die gewoon tegen haar aan wou liggen.
Maar goed, ik ga nu naar bed toe,
Tot snel!
maandag 12 oktober 2015
Antwoord!
Zoals ik had beloofd in mijn vorige blog, hier is het antwoord van Stichting Cavia!
Hoi Katinka
Wat leuk een blog, natuurlijk gaan we dit doen. Ik moet het vragen aan onze webmaster om dit op onze site te zetten ik weet niet hoe ;-)
Dus even geduld.
Groetjes Silvia
Dus ja, nu is het even wachten totdat het er echt op staat, maar ik denk dat ik het dan ook wel weer ga melden :)
Trouwens, ik had een uurtje vrij gisteren en besloot om de caafjes even te knuffelen. Ik dacht, begin met Macy, kan ik daarna Lee even knippen. Dus Macy op gepakt, bleek ze te liggen slapen, dus die was bezig met mijn hand weg te jagen terwijl ze al een stukje boven de grond hing. Ik had haar geborsteld en ze glom weer helemaal. Ook was ze alert, maar toch ontspannen. Daarna heb ik Mr. Lee even geknipt, die was zich behoorlijk aan het gedragen als een zeurkous en sprong over het toetsenbord, waardoor mijn achtergrondgeluid (in dit geval "Dr. Who: Curse of the Black spot") uit ging... beetje jammer, maar wel knap van een 1,3 kg cavia. Het knipproces is nog niet klaar, en ik heb een soort van foto's voor en na (dan dus) dus die zal ik dan wel even laten zien.
Dit was het voor nu, ik moet even spullen gaan verzamelen voor Judo (dat ik dat nog vandaag ga doen, na de intensieve les die ik van Harma heb gehad, waar ik binnenkort meer over ga schrijven)
Hoi Katinka
Wat leuk een blog, natuurlijk gaan we dit doen. Ik moet het vragen aan onze webmaster om dit op onze site te zetten ik weet niet hoe ;-)
Dus even geduld.
Groetjes Silvia
Dus ja, nu is het even wachten totdat het er echt op staat, maar ik denk dat ik het dan ook wel weer ga melden :)
Trouwens, ik had een uurtje vrij gisteren en besloot om de caafjes even te knuffelen. Ik dacht, begin met Macy, kan ik daarna Lee even knippen. Dus Macy op gepakt, bleek ze te liggen slapen, dus die was bezig met mijn hand weg te jagen terwijl ze al een stukje boven de grond hing. Ik had haar geborsteld en ze glom weer helemaal. Ook was ze alert, maar toch ontspannen. Daarna heb ik Mr. Lee even geknipt, die was zich behoorlijk aan het gedragen als een zeurkous en sprong over het toetsenbord, waardoor mijn achtergrondgeluid (in dit geval "Dr. Who: Curse of the Black spot") uit ging... beetje jammer, maar wel knap van een 1,3 kg cavia. Het knipproces is nog niet klaar, en ik heb een soort van foto's voor en na (dan dus) dus die zal ik dan wel even laten zien.
Dit was het voor nu, ik moet even spullen gaan verzamelen voor Judo (dat ik dat nog vandaag ga doen, na de intensieve les die ik van Harma heb gehad, waar ik binnenkort meer over ga schrijven)
Abonneren op:
Posts (Atom)